عبد الله قطب بن محيى
107
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى
گوشهاى بيفتيد و به عبادت خداى عزّ و جلّ مشغول شويد ، اگر روزى دو گرده نان بيابيد كه بخوريد و آبى سرد بر روى آن ، چنان دانيد كه دنيا به حذافير آن شما را دادهاند ؛ اى اخوان ! آن تنعمات كه اهل دنيا مىكنند ، همه خون و ريم و پالايش جحيم است كه مىخورند از گند آن بينى مىگيرم ، چه رشك بر ايشان مىبريد ؟ كلابند بر جيفهء مستحيله گرد شده ! اى اخوان ! اگر حلاوت طاعت و ذكر بچشيد ، آنگاه بدانيد كه حلاوت چيست . وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ « 1 » و السلام على الاخوان . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 31 - [ أ يطمع كلّ امرئ منهم أن يدخل جنّة نعيم ؟ ] ( من عبد اللّه قطب ) حكايات كه نفوس بر اعلام آن حريص باشد بسيار واقع است ، ليكن حكايتى واقع است از آنها اهمّ و آن ، آن است كه خداى عزّ و جلّ فرمود : وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ « 2 » و كلمهء اجمعين مقتضى آن است كه هيچكس از فريقين از اين حكم خارج نباشد ، پس نجات از نار نيست جز آنان را كه از حدّ ناسيّت گامى آنسوتر نهادهاند و جز اين هستى ، هستىاى حاصل كرده و غير اين زندگانى ، زندگانىاى يافته و چگونه چنين نباشد و مادام كه آدمى از پايهء بشريت تجاوز نكرده ، داخل دنيا است و « الدنيا ملعونة ملعون ما فيها » و نيز آمده كه خداى عزّ و جلّ تا دنيا را آفريده در آن نگاه نكرده ! و تو كتاب اللّه خواندهاى [ و ] ديده باشى كه آدمى را در اكثر مواضع جز به ذم و نفرين ياد نمىفرمايد ! كما يقول سبحانه : قُتِلَ الْإِنْسانُ ما أَكْفَرَهُ « 3 » و
--> ( 1 ) . سوره مطففين ، آيه 26 « و در اين [ نعمتها ] مشتاقان بايد بر يكديگر پيشى گيرند » . ( 2 ) . سوره هود ، آيه 119 « و وعده پروردگارت [ چنين ] تحقق پذيرفته است [ كه ] البته جهنم را از جن و انس يكسره پر خواهم كرد » . ( 3 ) . سوره عبس ، آيه 17 « كشته باد انسان ، چه ناسپاس است » .