بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 30 - [ شما ديوانهء خداى باشيد ] ( من عبد اللّه قطب ) آدمى بايد كه چندان ذكر خداى عزّ و جلّ و عالم اعلى كند كه مستهتر گردد در آن ذكر ، چنانچه آن ذكر حاجبى شود ميان او و حوادث اين جهان و جنّه‌اى ميان او و سهام انقلابات دنيا و مصائب آن ، چنانچه اثر آنها به او نرسد و احساس آنها نكند از فرط استهتار و استغراق در ذكر ، « و قد ورد فى الخبر : اذكروا اللّه حتى يقال انه مجنون » . اى اخوان ! بازگشت آدمى به عالم اعلى است ، بايد كه جنسيّت و مناسبت با آن پيدا كند تا چون به آنجا رود متوحش نباشد . پاره‌پاره خوى كن با نور روز * ورنه خفاشى بمانى بىفروز و مناسبت با آن به دوام ذكر آن حاصل شود ؛ از ذكر خداى و عالم اعلى مياساييد ، چنانچه مردمان ديوانهء دنيايند ، شما ديوانهء خداى باشيد ، در شأن امير المؤمنين على عليه السلام فرمود : « ممسوس فى ذات اللّه » . آزمودم عقل دورانديش را * بعد از اين ديوانه سازم خويش را پروانه‌وار خود را بىفكر بر اين آتش مىبايد زد تا هستى ايشان در هستى ذكر سوخته شود تا ذكر متصرّف ايشان باشد نه ايشان متصرف در ذكر . اى اخوان ! چون شما مىدانيد كه اين دنيا با شما نمىماند و زود پشت بر شما خواهد كرد ، چه در وفاى او عمر به سر مىبريد ، با بىوفايان وفادارى كردن ، بر خود ستم كردن است ! دل از او خالى كنيد و از مهر او بگسليد . زود است كه داخل فراموشان خواهيد شد كه كس از شما نام نبرد و نشان ندهد ! گو اين دو روز بيشتر باش چه غم از اين داريد كه منسى گرديد و در بيغوله افتيد كه كس از شما ياد نيارد . گيريد كه آن روز رسيدن اجل است و ديوار اخوان‌آباد ديوار برزخ است ، چون در پس ديوار برزخ افتاديد كه پيش شما مىآيد و خبر كه به شما مىرسد ؟ اى اخوان ! در