شده‌اند . در پايين هر صفحهء سمت چپ ركابه‌ايى نوشته شده كه حاوى يك يا دو كلمه از شروع صفحهء بعد است . و ويژگى آخر اينكه قسمتى از سرفصلها و سرعنوانها در ميانهء رساله‌ها و بيشتر آيات و احاديث با شنگرف نوشته شده‌اند . اين نسخه به گفتهء استاد عظيم‌الشان دكتر عبد الحسين حائرى ، از مرحوم ركن الدين همايون‌فرخ خريدارى شده است . 1 . 2 . ويژگيهاى رسم الخط : 1 . 2 . 1 . مصوت « آ » هم به صورت « آسمان » و هم به صورت « اسمان » نوشته شده است . 1 . 2 . 2 . حرف اضافهء به در همه جا چسبان به كلمهء بعدى نوشته شده است مثل : باسم ، بذات . 1 . 2 . 3 . ضمير پرسشى « چه » هم به صورت جدا و هم چسبان نگاشته شده است مثل : چباك ، چه باشد و . . . 1 . 2 . 4 . پيشوند منفىساز « ن » در بيشتر موارد به صورت مجزا و قبل از افعال نوشته شده است مثل : نه‌بينى ، نه‌خواهى . 1 . 2 . 5 . واج « س » به دو صورت كشيده و ساده نوشته شده و در بيشتر موارد در هر دو صورت در زير آن سه نقطه قرار دارد . 1 . 2 . 6 . واج « د » ( دال عجمى ) در كلماتى مثل خدا ( در همهء موارد ) ، صدا ، پيدا ، بيدار ، و برادر در بيشتر موارد با يك نقطه به شكل ذال نوشته شده است . 1 . 2 . 7 . واج « ذ » در اكثر كلمات همين‌گونه نوشته شده ولى در برخى موارد كلماتى مثل گذشته و گذاردن بدون نقطه كتابت شده‌اند . 1 . 2 . 8 . واج « گاف » در همه جا با يك سركش نوشته شده يعنى به صورت ك . ا . 1 . 2 . 9 . واج « پ » هم با يك نقطه و هم با سه نقطه نوشته شده است . 1 . 2 . 10 . واج « ژ » در اكثر موارد با يك نقطه و در بعضى موارد با سه نقطه نوشته شده است .