صائن الدين على بن تركه

159

عقل و عشق يا مناظرات خمس ( فارسى )

واژه‌نامه آبى : اباكننده ، خوددارىكننده آجل : زماندار ، دور ، از پس آينده ابتهال : دعا و زارى ابطال جمع بطل : دلاور اتّساق : منظم و مرتب و با هم پيوسته بودن اجرا : مقررى ، راتبه اجناد جمع جند : سپاه احتشاد : نهايت كوشش را در كمك‌رسانى و آماده سازى داشتن اختلا : خلوت كردن اذعان : اعتراف اراجيف جمع ارجاف : سخنهاى دروغ و بيهوده ، خبرهاى نادرست استرباح : سود جستن اسوار جمع سور : ديوار ، بارو اصطناع : پروردن ، بركشيدن اطلال جمع طلل : آثار و بقاياى ويرانه اعنّه جمع عنان : دهنه ، زمام اعوام جمع عام : سال اقاصى جمع اقصى : دورترين نقطه اقتصار : بسنده كردن اقتطاف : ميوه چينى اقتناص : آشكار كردن اكتناز : گردآورى و ذخيره كردن انتشاء : مست شدن ، بوى خوش بوييدن انتهاج : راه پيمودن انداد جمع ندّ : نظير ، همتا انقشاع : پراكنده شدن انهار : جويها انهاء : خبر دادن ، آگاه كردن اوج و حضيض : فراز و فرود ، دو اصطلاح علم هيئت اوراق مبتّر : برگهاى جدا شده از شاخه بثّ : آشكار كردن و پراكندن بجر جمع بجرة : همراه با عجر به كار مىرود ؛ عجر و بجر چيزى را گفتن به معنى ظاهر و باطن و عيوب آن را آشكار كردن است . بغى : گناه و سركشى بغيت : جستجو و طلب ، خواسته بوادى جمع باديه : بيابان به حذاى آن : روبروى آن ، برابر آن بهرج : باطل ، ناسره ، نبهره پروانه : فرمان ، حكم ، اجازه