[ 591 ] و چون اينجا موطن تفصيل است ، اقتصار بر اين صور « 1 » ننمود و قوّت شامّه را بتخصيص و ساير قواى فاعله و قابله را بتعميم متعرّض گشت كه : قوّت شامّهء من به استنشاق نسمهء جميع روايح جنانى كه در نشأت اخروى « 2 » خواهد وزيد ، و ساير فوائح طيّبه كه در دنيا دست تعلّق به دامن شمال و صبا مىزند ، بوييدم . « 3 » [ 592 ] فىالجمله قوا منحصرند در « قابله » و « فاعله » . قوّت قابلهء من به يك خطره همه آفاق و ما فيها در معرض انطباع و تمثّل مىآرد ؛ و قوّت فاعله به يك گام ، هفت طبقهء آسمان امكان مىبرد . « 4 » هر كه بر اسپ « 5 » عشق گشت سوار * زود بيرون كند از اين كرّه * * * [ 593 ] و أشباح من لم يبق فيهم بقيّة * بجمعي ، كالأرواح خفّت « 6 » فحفّت « 7 » [ 594 ] فمن قال أو من طال أوصال إنّما * يمتّ بإمدادي له برقيقة [ 595 ] و ما سار فوق الماء أو طار في الهوا * أو اقتحم النّيران إلّا بهمّتي [ 596 ] و عنّي من أمددته برقيقة * يصرّف « 8 » عن مجموعه في دقيقة [ 597 ] و في ساعة أو دون ذلك من تلا * بمجموعه جمعي تلا ألف ختمة [ 598 ] و منّي لو قامت به ميت لطيفة * لردّت إليه نفسه و أعيدت [ 599 ] هي النّفس إن ألقت هواها تضاعفت * قواها و أعطت فعلها كلّ ذرّة بعد از تحليهء « 9 » صورت جمعيّت در اجزاى عالم كبير اجمالا ، باز شروع در اجراى اين معنى مىكند در جزئيّات عالم صغير تفصيلا ، كه فى المعنى كبير است ، بلكه كلّ است و ساير اشيا جزو ؛ « 10 »

--> ( 1 ) . تب : صورت . ( 2 ) . ال : اخرى . ( 3 ) . چنين است در اصل ، كه با فاعل سوم شخص جملهء فارسى ، يعنى قوّت شامهء من ، مطابقت ندارد . ( 4 ) . فر : + بيت . ( 5 ) . تب نا : اسب . ( 6 ) . ال : حفّت . ( 7 ) . ال فر مل : فخفّت . ( 8 ) . ال : تصرّف . ( 9 ) . فر : تجليهء . ( 10 ) . فر : + شعر .