[ 378 ] بها مثل ما أمسيت أصبحت مغرما * و ما أصبحت فيه من الحسن أمست [ 379 ] فلو منحت كلّ الورى بعض حسنها * خلا يوسف ، ما فاقهم بمزيّة يعنى پايه و منزلت عشق و حسن من و معشوق چون از آن گذشته كه نسبت زيادت و نقصان و ترقّى و تنزّل پيرامون قدر آن تواند گشت ، هرآينه ابتلا و غرام من به حضرت معشوق ، همچنان‌كه در شبانگاه هبوط و قهر بود ، در بامداد صعود و لطف همان است ؛ « 1 » « بامداد عاشقان را شام نيست » . و مراتب حسن و آيات جمال حضرت معشوق نيز همچنان‌كه در صباح انبساط و ظهور بود ، در شبانگاه انقباض و خفا همان است . « 2 » اى حسن تو در مملكت صورت و معنى * در داده نداى لمن الملك بدعوى [ 379 ] چه ، اگر بعضى از « 3 » حسن او به همه مردم قسمت كنند به غير يوسف ، حسن يوسفى كه از كرشمهء حشمتش « 4 » « ترنج و دست به‌يك‌بار مىبرد سكّين » ، در ميدان مفاخرت بر ايشان سبقت ننمايد . « 5 » لو أسمعوا يعقوب بعض ملاحة * في وجهه نسي الجمال اليوسفي « 6 » * يوسف شنيده‌ام كه به چاهى اسير ماند * اين يوسفى است بر زنخ آورده چاه را * * * [ 380 ] صرفت لها كلّي على يد حسنها * فضاعف لي إحسانها كلّ وصلة [ 381 ] يشاهد منّي حسنها كلّ ذرّة * بها كلّ طرف جال في كلّ طرفة [ 382 ] و يثني عليها فيّ كلّ لطيفة * بكلّ لسان طال في كلّ لفظة [ 383 ] و أنشق ريّاها بكلّ رقيقة * بها كلّ أنف ناشق كلّ هبّة [ 384 ] و يسمع منّي لفظها كلّ بضعة * بها كلّ سمع سامع متنصّت [ 385 ] و يلثم منّي كلّ جزء لثامها * بكلّ فم ، في لثمة « 7 » كلّ قبلة

--> ( 1 ) . فر : + ع . ( 2 ) . فر : + بيت . ( 3 ) . ال ندارد . ( 4 ) . ال : چشمش ؛ فر : + ع . ( 5 ) . فر : + شعر . ( 6 ) . تب : + بيت . ( 7 ) . ال : لثمه .