صائن الدين على بن تركه

189

شرح نظم الدر ( شرح قصيده تائيه ابن فارض ) ( فارسى )

خوّان گرد تفرقهء ابعاد و اجرام بر حوالى وحدت معالم آن نتوانسته نشاندن هرگز « 1 » ؛ « آنجا كه تويى نه بامدادست و نه شام » . [ 363 ] نه روز انبساط و ظهور ، آنجا در تفرقهء جمعيّت ما سعى مىتوانست نمود و نه شب انقباض و خفا را مجال حكم قهر و جفا بود . [ 364 ] نه نوايب وقايع ، صباح ما را به ناخوشى و خشونت مشوب مىكرد و نه حوادث نوادر با ما حديث نكبت و افسانهء كدورت مىگفت . « 2 » اى خنك آن شب كه جهان بىتو بود * نفس تو بىصورت و جان بىتو بود [ 365 ] نه تشنيع واشى و غمّاز ، رابطهء الفت ما به خرسنگ صدّ و جفا مىگسيخت و نه لاحى و نه لايم به صرصر اكاذيب و اراجيف ، غبار بين و سلوت در ميان مىانگيخت . « 3 » باغ جهان زحمت خارى نداشت * خاك سراسيمه غبارى نداشت [ 366 ] نه چشم رقيب در مراقبت احوال و اوضاع من به سرمهء بيدارى « 4 » مكتحل بود ؛ و حال آنكه رقيب من هميشه بر سر كوى محبّت و عشقبازى ، عين تعيّن و هستى من بوده . « 5 » نقاب و پرده ندارد نگار دلكش ما * تو خود حجاب خودى حافظ از ميان برخيز * * * [ 367 ] و لا اختصّ وقت دون وقت بطيبة * بها كلّ أوقاتي مواسم طيبة « 6 » [ 368 ] نهاري أصيل كلّه إن تنسّمت * أوائله منها بردّ تحيّة [ 369 ] و ليلي فيها كلّه سحر إذا * سرى لي منها فيه عرف نسيمة [ 370 ] و إن طرقت ليلا فشهري كلّه * بها ليلة القدر « 7 » ابتهاجا بزورة [ 371 ] و إن قربت « 8 » داري فعامي كلّه * ربيع اعتدال في رياض أريضة [ 372 ] و إن رضيت عنّي فعمري كلّه * أوان الصّبى طيبا و عصر الشّبيبة

--> ( 1 ) . تب : + مصرع ؛ فر : + ع . ( 2 ) . تب فر : + بيت . ( 3 ) . تب : + بيت . ( 4 ) . فر : پندارى . ( 5 ) . تب : + بيت . ( 6 ) . نسخه بدل ال در حاشيه : لذّة . ( 7 ) . نسخه بدل ال در حاشيه : البدر . ( 8 ) . ال : قرّبت .