كمال باشد ، بايد كه هر دو را به واجبى بجاى آرد . ليكن به شرط آنكه نيت كه به منزلهء روح مىشود جسد اعمال و عبادات را ، از مرض عجب و ريا و رعونت و مرا و ساير مهلكات ، چنانچه حجة الاسلام در كتاب « احيا » تحقيق « 1 » آن نموده ، سالم داشته باشد ، تا تقويم آن عمل تواند نمود ، كه اثرى بر آن مترتب گردد « 2 » . تا نيايى برون چو مار از پوست * نتوانى ربود گنج ز مار « 3 » باب اول در معنى طهارت و تحقيق اركان معنوى آن و آن دو صحيفه است و يك تذنيب : صحيفهء اول در بيان حقيقت طهارت و تقسيم آن و معنى اقسامش . طهارت عبارت از پاك شدن است از حدث آميزش عالم كون و سزاوارى نماز و عبادت حق يافتن و آن دو گونه است : وضو و غسل . وضو در لغت عرب عبارت از خوبى و نظافت است و در شرع عبارت از پاك شدن از حدث بشرى است و شستن اندامى چند مخصوص كه از براى نماز شستن آنها واجب شده اولا بر مقتضاى فرمودهء « إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ » الى آخر الآية . و ثانيا « 4 » به فعل رسول - صلى اللّه عليه و سلم « 5 » - و تعليم كردن و آموزانيدن ايشان امت خود را . و ببايد دانست كه شستن اين اندامهاى مخصوص وقتى كافى مىباشد در پاكى نماز كه آدمى بر طهارت اصلى خود باقى باشد و به عالم آلايش او را از آن « 6 » آميزشى نشده باشد كه بدان حدث جنابت طارى شود « 7 » و بدن او را پليد

--> ( 1 ) - ن : تحقيق نموده . ( 2 ) - ب : بيت . ن : ش . ( 3 ) - ب : گنج از مار . ( 4 ) - ب : به نقل رسول . ( 5 ) - ب ، ن : و آل و سلم . ( 6 ) - ب : آميزش . ( 7 ) - ب : طارى شود از آن .