گرداند ، چه اگر از اين‌گونه آميزشى او را دست داده باشد و بدين حدث بزرگ هيكل او « 1 » آلوده شده باشد هرآينه آن‌قدر شستن او را بسنده نخواهد بودن در پاكى نماز ، بلكه « 2 » اولا پاك كردن همهء بدن از آن « 3 » حدث واجب آيد و بعد از آن ، آن شستنها كه در وضو واجب شده فايده كند و بدان نماز تواند گزارد ، چنانچه هم در آن آيهء كريمه اشارت بدين معنى فرموده كه « وَ إِنْ كُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا » چه اول پاك كردن بدن است از آنچه كسب كرده است از اين آميزش و بعد از آن شستن اعضاى مخصوص از براى نماز و متوجهء عالم عبوديت حق شدن و مقام نيستى خود را دريافتن « 4 » . شست‌وشويى كن و آنگاه به مسجد فرماى * تا نگردد ز تو اين خانهء پاك آلوده و در آيت كريمه اشارت بدين فرموده آنجا كه از براى غسل « فَاطَّهَّرُوا » فرموده و از براى وضو « فَاغْسِلُوا » و آن آلايش كه سبب اين پليدى بزرگ مىشود شش گونه است : سه مخصوص به زنان است و آن حيض است و نفاس و زاييدن ، و سه مشترك است و آن مباشرت است و انزال منى و مردن . و حكمت در آنكه اين‌ها موجب آن حدث بزرگ مىشوند آن است كه نهايت جمعيت اين نشأت عنصرى انسان است كه « 5 » همهء آميزشها در او جمع است و صورت كاملهء فطرت اصلى الهى است كه بر مقتضاى فرمودهء « فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها » هيچ چيز از آن خارج نمانده « 6 » : اى نسخهء نامهء الهى كه تويى * وى آينهء جمال شاهى كه تويى بيرون ز تو نيست هرچه در عالم هست * در خود بطلب هرآنچه خواهى كه تويى

--> ( 1 ) - ب : هيكل و آلوده . ( 2 ) - ب : بلكه او پاك كردن . ( 3 ) - ن : از آن حدث واجب شده فايده كند . ( 4 ) - ب : بيت . ( 5 ) - ب : كه آميزشها در او جمع است . ( 6 ) - ن ، ب : رباعى .