مردم زمان خود را بر اعتقادى كه داشت ، باوجود كفر ايشان در آن آيت كه مىفرمايد « إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَ اشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ . » چه هود - عليه السلام - از « 1 » نور نبوت و صفاى « 2 » ولايت معلوم داشت كه عالميان در موقف عرصات باز خواهند « 3 » داشتن و از ايشان هر گواهى كه دارند شنيدن . و همچنين در حديث صحيح آمده است و مشايخ سنت مثل بخارى و مسلم در صحاح خود آورده‌اند كه : ابو هريره - رضى اللّه عنه - روايت مىكند از رسول - صلى اللّه عليه و سلم - كه فرمود : « المؤذن يشهد له من يسمع اذانه ، » يعنى هركس كه بانگ اذان مىشنود فردا از براى مؤذن گواهى خواهد داد . و همچنين در حديثى مطول آمده است به روايت ابو سعيد خدرى كه شيطان از براى دشمنىيى كه با بنىآدم دارد در وقت اداى « 4 » كلمهء شهادت و استعاذت مىگريزد و صوت ضراط را عايق شنيدن آن كلمه مىكند تا فردا اداى كلمهء شهادت كه سبب رستگارى ايشان شود او را نبايد كرد . « 5 » به غفلت برمياور يك‌نفس را * مدان غافل ز كار خويش كس را كه يكسر واقفند احوال ما را * نهان خواهند كردن آشكارا هرآينه بر ما واجب‌تر آمد آشكارا كردن اعتقاد خود بر نزد حاضران زمان و زمين خويشتن كه عبارت از امت ختمى محمدىاند كه خلعت وجود ايشان به طراز « كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ » مزين و محلى است تا فردا سبب رستگارى گردد . ان‌شاءالله « 6 » وحده العزيز . پيداست حال مردم صادق چنانچه هست * خرم كسى كه فاش كند هر نهان كه هست و باعث دوم بر نبشتن اين رساله آن شد كه ابناى روزگار به تخصيص

--> ( 1 ) - دم : به نوره . ( 2 ) - ب : صفائى . ( 3 ) - ب : باز خواهد . ( 4 ) - ب : اداى شهادت . ( 5 ) - ب : بيت ( 6 ) - ب : ان‌شاءالله العزيزه بيت .