ابو هريره گفت كه ياد گرفته‌ام از حضرت رسالت دو وعا : يكى بر شما آشكارا كردم و آن يكى ديگر اگر آشكارا كنم بريده شود راه طعام از من يعنى يكى را آشكارا نمىبايد كرد از غايت نفاست جوهر آن علم . و امام غزالى « 1 » - قدس سره - در احياء علوم آورده است كه : قال رسول اللّه - صلى اللّه عليه و سلم - : ما فضلكم ابو بكر بكثرة صلاة و لا صيام و لكن بسر وقر فى صدره . يعنى حضرت رسالت فرمود كه ابو بكر بزرگ شما به بسيارى نماز و روزه نشد ، بزرگى او بدان شد كه سرى در سينهء او است كه او را سنگين كرده است كه شما را نيست آن و هرچه در سينه جا گيرد ، علم تواند بود و يقين . و همچنين آورده است كه : قال على - رضى اللّه « 2 » عنه : لو شئت لاوقرت سبعين بعيرا من تفسير فاتحة الكتاب . يعنى اگر خواستمى هفتاد شتر بار كردمى از تفسير سورهء فاتحة الكتاب و شك نيست كه اگر به همين علوم ظاهر نويسند يك كتاب بيش نتوان نبشتن « 3 » . و قال ابن مسعود : من اراد علم الاولين و الآخرين فليثور « 4 » القرآن . يعنى ابن مسعود كه يكى از بزرگان صحابه است كه قرآن نيكو دانستندى گفته است كه : هركه علم اولين و آخرين خواهد كه معلوم كند بايد كه بحث كند در قرآن و انگيز معنى كند از آن . و ابن عباس كه سر مفسران او است در اين آيت كه : « مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً » مىگويد معنيش اين است كه : هركس كه خداى فهم معنى قرآن به دو ارزانى داشت خير بسيار به دو ارزانى داشت يعنى حكمت همه در معنى قرآن درج است و همچنين در خبر است كه كسى از حسين على -

--> ( 1 ) - م 2 : غزالى در احياء . ( 2 ) - م 2 : عليه السلام . ( 3 ) - م 2 : نوشتن . ( 4 ) - م 2 : فليورث .