صائن الدين على بن تركه
145
چهارده رساله فارسى ( فارسى )
از حجر الاسود كند ( ق ) . دهم آنكه محاذى شود به همهء بدن ( صح ) . و اما سعى خلاف است كه ركن است يا واجب كه خونى جزاى آن مىشود و آن نيز به چند چيز تمام مىشود : يكى نيت است . دوم ابتدا از صفا كردن و آنكه پيشتر از فرضهاى حج واقع نشود و بايد كه پيش از او طواف واجب يا مسنون گذشته باشد . و اما واجبات حج و آن عبارت از نسكى است كه اگر ترك كنند يك خون واجب شود و آن هفت چيز است : يكى آن است كه احرام از ميقات معين كه ذكر آن رخت بندند . دوم استادن در عرفات است تا وقت فرو رفتن آفتاب . سوم بيتوته در مزدلفه كردن شب عيد تا نيمهء شب . چهارم انداختن جمرات سهگانه است ، هر جمرهاى هفت سنگريزه . پنجم سر تراشيدن يا مو بريدن . ششم شب بودن در منا ، همهء شبهاى منا . هفتم طواف وداع است . و اما عمره ، اركان او احرام است و طواف و سعى ، و واجبات او احرام است از محل ، و تراشيدن سر است يا بريدن موى . و ببايد دانست كه صورت اداى اين دو ركن سهگونه واقع شده چه گاهى هر دو را در نيت درج كرده ، به اركانشان قيام مىنمايند و آن را « قران » مىگويند و گاهى هريك را جدا ادا مىكنند و « افراد » مىگويند . و گاهى عمره را ، اول نيت مىكنند ، و بعد از آن حج را مندرج مىگردانند و « تمتع » مىخوانند و از سرايت حكم خمسه است كه در اين حكم ظاهر گشته ، چنانچه تحقيقش خواهى دانست . اين است بيان ظاهر اركان اسلام بر وجه اجمال و تفاصيل آن در اين رساله مجال گنجايى ندارد ، در كتب فقه طلباند . باب ششم - در بيان حكمت اركان و شرائط و ساير اوضاع و احوال كه در اين اعمال مذكوره مندرج است . پوشيده نماند بر متيقظان كوى طلب و زيركان دكان هوشمندى و ادب