و آنچه بدان مىماند ( صدح ) . سوم شستن مرده ( صد ) . چهارم زائل شدن عقل به خواب ( ق ) يا به مستى ( صح ) يا به خستگى مگر خوابى باشد اندك كه از احوال نماز بيرون نبرد او را . پنجم دست رسانيدن به آلت مباشرت ( فمد ) خواه پشت دست ( صد ) يا كفش . ششم ملاقات جسم مرد و زن بالغ كه نامحرم باشند ( فمد ) . هفتم خوردن گوشت شتر و شير او ( صد ) در اصح روايات ، و هشتم كلمه رده گفتن و آن در بعضى روايات است . و اركان و فرائض آن ده است در بيشتر روايات و هشت است پيش اكثر اصحاب : اول نيت است ( فمد ) بدل كردن ، كه اعتقاد آن كند كه اين وضو از براى برداشتن پليدى است و نماز بر خود روا كردن ، و دوم بسم اللّه الرحمن الرحيم گفتن است ( صد ) بعد از نيت در اكثر روايات از احمد . بعد از آن سر دست شستن ( صد ) در بيشتر روايات . سوم آب در دهن گردانيدن ( دح ) است . چهارم آب به اندرون بينى رسانيدن است پنجم روى شستن است ( ق ) از رستن جاى موى سر تا زنخ به درازى و از ما بين هر دو گوش به پهنا . ششم دست تا بازوگاه شستن ( ق ) . هفتم همهء سر را مسح كردن ( صد ) چنانچه بيشتر روايات است يا پيش سر تنها ( ق ) چنانچه در روايت احمد است . هشتم پاى را تا كعب شستن است ( ق ) نهم ترتيب رعايت كردن است ( فمد ) بر اين موجب كه گفته شد . دهم موالات ( مد ) يعنى در پى يكديگر شستن چنانچه پيشتر از آنكه عضو سابق خشك شدن گيرد لاحق بشويد . اين‌ها همه فرائض وضو است بر مذهب احمد و ديگر مذاهب از رقم معلوم مىشود و سنن وضو غير از اينهاست و آن هم ده شمرده‌اند در كتب و چون اينجا سخن در ما لا بد است بدين اكتفا نمود و ليكن دو بحث ديگر مانده است كه ناگزير است دانستن آن ، اولا مسح بر موزه و آنچه جارى مجراى آن تواند بود از جورب و جرموق مسحى و غيره هرگاه كه به وضو موزه پوشيده باشند و نقض وضو كنند . در وضو كردن مسح كافى مىباشد كه بر ظاهر موزه بكشند و آن عبارت از كشيدن سر انگشتان است كه تر باشد از سر موزه تا ساق و مدت روا بودن