باب هفتم در ذكر تربيت و نصيحت كه شيخ ، قدّس اللّه روحه ، اصحاب خلوت را فرمود بدان ، رحمك اللّه ، كه از اصحاب شيخ هرگاه كه خواستى كه به خلوت نشينند ، به خدمت شيخ رفتندى و اجازت خلوت طلب كردندى . شيخ ايشان را اجازت فرمودى ، و آداب و اركان و شرائط خلوت به خط مبارك خود نبشتى و به سيّدى مجيب الدين ، دامت بركته ، فريستادى تا ايشان را حاضر كردى و تربيت‌نامهء شيخ ، قدّس اللّه روحه ، با ايشان بخواندى . و تربيت‌نامه‌هاى شيخ ، قدّس اللّه روحه ، كه از شرائط و آداب خلوت نبشته همه در كتاب جواهر آورده‌ايم . و از بهر تبرّك ، از آن جمله اين يكى است كه ياد كرده مىشود به خير ، إن شاء اللّه . « بسم اللّه ، الحمد للّه ، توكّلت على اللّه ، اعتصمت باللّه الكبير المتعال . فرزند عطاء اللّه ، أعطى اللّه تعالى خير ما يعطى و خير ما يسأل ، به سلام و دعا مخصوص است . و اللّه تعالى هو ولىّ الإجابة ؛ إنّه قريب مجيب . جماعت ياران [ و ] درويشان خانقاه پاى كوه ، دام [ تو ] فيقهم ، سلام برسانند ، و بگويند تا تمامت به اتفاق ، به خلوت نشينند . و درين يك اربعين مىبايد كه جملگى موافقت نمايند . و هر كس كه موافقت نكند ، اگر به واسطهء خادمى كردن درويشان از خلوت بازمىماند ، او را