از زبانشان آمده است و نه مؤلف اين رساله از افلاكى و كتابش ذكرى كرده و نه افلاكى در مناقب العارفين اشارتى بمؤلف اين رساله و تأليف او كرده است . در هر صورت مؤلف خود در صحايف 4 - 5 تصريح مىكند كه از اصحاب و پيروان مولانا جلال الدين بوده و در صحيفهء 6 صريحا گفته است كه چهل سال شب و روز در حلقهء مريدان او بوده است . چنان كه در حواشى كتاب در صحايف 227 - 228 اشاره كرده‌ام ازين‌قرار وى در 632 كه چهل سال پيش از مرگ مولانا باشد به خدمت او رسيده و چون به دلايل مسلم پيداست كه اين كتاب را در ميان سالهاى 719 و 729 تأليف كرده اگر پنداريم در زمانى كه جزو اصحاب مولانا شده بيست سال از عمر او مىگذشته است مىبايست در حدود 612 ولادت يافته باشد و اگر هم پس از 719 ديگر نزيسته باشد مىبايست صد و هفت سال عمر كرده باشد و اگر هم ولادت او را ده سال پس از آن يعنى در 622 بگيريم و اين امر محال را باور كنيم كه در ده سالگى جزو اصحاب مولانا شده باز مىبايست 97 سال زيسته باشد و اين مطالب همه دشوارست . پس ناچار بايد گفت يا مؤلف چهل سال جزو اصحاب مولانا نبوده و در حساب خود اشتباه يا مبالغه كرده است و يا اينكه آنچه در پايان كتاب دربارهء اولاد بهاء الدين سلطان ولد آمده است و تاريخ تأليف اين رساله را پس از 719 قرار مىدهد از مؤلف نيست و بعدها بر آن الحاق كرده‌اند و وى پيش از 719 در گذشته است .