كه آفت نظر جان صد سليمانى * دريد چارق ايمان و كفر در طلبت هزارساله از آن سوى كفر و ايمانى * بهر سحر كه درختى خروش جان گويد بيا كه جان جهانى برو كه سلطانى * چه روح من بفزودست شمس تبريزى بسوى او روم از باغ روح ريحانى