كه حضرت مفخر موجودات اگرچه فرمودى : « آدم و من دونه تحت لوائى يوم القيامة » اما از شوق اين طايفه نيز گاه‌گاه بر لفظ مبارك او گذشتى كه : « و وا شوقاه الى لقاء اخوانى » و گاه روى مبارك سوى يمن كردى و از اويس قرنى رضى اللّه تعالى عنه كه از جملهء اولياى وقت بود خبر دادى كه : « انى لاجد نفس الرحمن من قبل اليمن » عظمت و شان اين طايفه كه در دورهء محمدى عليه الصلاة و السلام بوده‌اند از حد بيشست و لهذا موسى عليه السلام مع كمال عظمت « 1 » و قربت مىفرمايد : « اللهم اجعلنى من امة محمد صلى اللّه عليه و سلم » و قال النبى عليه السلام « لو كان اخى موسى حيا لما وسعه الا اتباعى » و حضرت خداوندگار ما فرمايد : چونكه موسى رونق دور تو ديد 6 * كاندرو صبح تجلى مىدميد گفت يا رب آنچه دور رحمتست * خود گذشت از رحمت آنجا رؤيتست غوطه ده موسى « 2 » خود را در بحار * در ميان دورهء احمد برآر پس بسر مقصود بازآئيم و آنچه مقصودست شرح دهيم : چنين گويد اقل العبيد و اصغرهم فريدون بن احمد المعروف بسپهسالار كه از اول عهد صبا « 3 » محبت و اخلاص اين طايفه در دل و جان اين ضعيف اثر عظيم داشت ، تا عاقبت باد سعادت بوزيد و اين ضعيف فقير و حقير را به بارگاه مقدس حضرت خداوندگارم شيخنا و سيدنا و سندنا ، قطب الاولياء و سلطان الاتقياء و المحققين ، برهان الموحدين ، كاشف اسرار الأزلية ، شارح رموز الابدية ، سر اللّه الاكبر و برهان اللّه الازهر ،

--> ( 1 ) در اصل : كمال و عظمت ( 2 ) در اصل : مورسى ( 3 ) خ ل : صباوت