به مثابتى داشت كه اگر در خدمت او شخصى نقل كردى كه فلان را چنين زحمتى و وجعى حادث شده است فى الحال او را همان زحمت صادر مىشد . در علو « 1 » همت و كرم معروف و مشهور بود ، چنان كه فقراء و اهل احتياج بوجود چندين امراء صاحب خير كه در آن عهد بودند برك و نوا از ايشان مىيافتند . هر سماط و سماع كه ترتيب فرمودندى همه اكابر از علو « 1 » همت ايشان رشك آوردندى . در پرهيزگارى به حدى بودند كه هرگز به اختيار بروز بحمام نرفتى ، تا نظر بر نامحرمى نرسد و يكى از جملهء آداب او آن بود كه هرگز در مدت ملازمت او به حضرت خداوندگار قطعا به متوضائى « 2 » كه بديشان منسوب بود درنيامد و در شبهاى زمستان ، بوجود سرما و برف و باران ، بسراى خويش رفتى و تجديد وضو كرده ، بازآمدى و دائم در حضور خداوندگار قدس سره به زانوى ادب نشسته بودى . لاجرم بدين ادب سلوك يافت آنچه يافت . مدت ده سال تمام 335 در حال حيات خداوندگار خلافت فرمود . چنان كه اصحاب همه بىحقد و حسدى مستفيد مىشدند و مصداق اين سلطان المحبوبين سلطان ولد مىفرمايد ، رضوان اللّه عليهم اجمعين : بيت بود با شيخ در زمانهء شيخ 336 * همدل و هم‌نشين به خانهء شيخ در صفا و وفا بهم همدم * همه اصحاب شادمان بىغم بخشش هر دو بر همه شامل * همه از هر دوعالم و عامل هر وقتى كه حضرت خداوندگار بتقرير حقايق مشغول مىشد

--> ( 1 ) - در اصل : علوى ( 2 ) - در اصل : به متوضاى