به توريت و زبور و « 1 » صُحف و انجيل * به‌حقِ حرمت هر چار دفتر به حق آية الكرسى « 2 » و يس « 3 » * به حق سورهء طه « 4 » سراسر به‌حقِ آدم و نوحِ ستوده * به‌حقِ هود و شيث « 5 » دادگستر به دردِ يحيى و درمان لقمان * به ذو القرنين و لوط نيك محضر « 6 » به ابراهيم و قربان كردن او * به اسحاق و به اسماعيل و هاجر بختم انبياء احمد كه باشد « 7 » * شفيعِ عاميان در روز محشر به‌حقِ مكه و بَطحا و زمزم * به‌حقِ مروه و ركن و مشعر « 8 » به تعظيم رجب با قدرِ شعبان * به‌حقِ روزه و تصديقِ داور به رنج « 9 » اهلِ بيت و آه زهرا * به خون ناحق شبير و شبر ( ب ) به آب ديدهء طفلان محروم * به سوزِ سينهء پيرانِ غم‌خور كه بعد « 10 » از مصطفى در جمله عالم « 11 » * نبد فاضل‌تر و بهتر ز حيدر ( ل ) مسلّم بد « سلونى » « 12 » گفتن او را * كه علم مصطفى را بود او در ( آ : برگ 8 ب ) يقين اندر سخا و علم و عصمت * ز پيغمبر « 13 » نبود او هيچ كمتر اگر دانى بگويى جز على كيست * كه خور بازآمد از مهرش ز خاور « 14 » چه گويم وصف آن شاهى كه جبريل * گهى بد مدح‌گويش گاه چاكر « 15 »

--> ( 1 ) ن : ندارد . ( 2 ) آية الكرسى ، قرآن مجيد 2 ( سورة البقرة ) . ( 3 و 4 ) يس و طه اسم سوره‌هاى قرآن مجيد است . ( 5 ) آ : شيش ، ل ، ن : شبث و هود . ( 6 ) ن : نيك كحضر . ( 7 ) ب : هست . ( 8 ) ب ، ل ، ن : ركن ز مشعر . ( 9 ) آ : به ذبح ، ب : برگ 8 الف . ( 10 ) ل : ندارد . ( 11 ) ب ، ل : در هر دوعالم . ل : برگ 6 الف . ( 12 ) سلونى قبل ان تفقدونى گفته امير المؤمنين على كرم اللّه وجهه ، نهج البلاغه ، ابن الحديد ، جلد 2 ، ص 286 ، ، كتاب سليم ، ص 86 ( 13 ) ن : پيغامبر . ( 14 ) آ ، ن : كوكب درى : ص 196 كه دلدل زيرانش بود . در خور در ل : اين بيت ننوشته . و بيت اوّل نيز ندارد . ( 15 ) ن : ابيات : اگر دانى بگوى . . . تا گاه چاكر ، فاقد است .