من كلام شيخ مصلح الدّين سعدى قدّس اللّه روحه و دام لنا فتوحه « 1 » منم « 2 » كز جان ( آ : برگ 8 الف ) شدم مولاى حيدر * امير المؤمنين آن شاهِ صفدر على « 3 » كورا خدا بىشك ولى خواند * به امرِ حق وصى كردش پيمبر به‌حقِ پادشاهِ هر دوعالم * خداى بىنياز و « 4 » فردِ اكبر به حق آسمانهاى « 5 » ملايك * كز آنجا هيچ جايى نيست برتر به پنج اركان شرع و هفت اقليم * به نُه چرخ و ده « 6 » و دو برج ديگر به كرسى و به عرش و لوح محفوظ * به حق جبرئيل آن خوب‌منظر به ميكائيل و اسرافيل و صورش * به عزرائيل و هولِ گور « 7 » و منكر

--> ( 1 ) ل : فى المناقب . ن : شيخ سعدى فرمايد رحمة اللّه عليه . ب : شيخ سعدى مصلح الدّين سعدى شيرازى فرمايد . وفات شيخ مصلح الدّين سعدى شيرازى در 690 ه / 1291 م يا 691 ه / 1291 - 1292 م واقع شد . رك به : براون ، تاريخ ادبيّات ايران ، ج 2 ، ص 525 . در كليات سعدى چاپ فروغى و عباس اقبال و چاپ نولكشور اين ابيات فاقد است ولى در كوكب درى ، ص 195 ، اين قصيده به شيخ سعدى منسوب شده و در شبه قارّه ابيات فوق قبوليتى يافته كه جزو منقبت و مناجات‌ها شد . ( 2 ) ل : منم از جان و دل مولاى حيدر . ( 3 ) على كش در ولا يزدان ولى خواند . ( 4 ) ب ، ل : ندارد . در ن : اين مصرعه چنين نوشته شده بىنياز و فرد و اكبر . ( 5 ) آ : ابيات « به حق آسمانها . . . . تا خوب‌منظر » را ندارد . ب ، ل ، ن : آسمانها و ملائك و تصحيح از روى كوكب درى ، ص 195 . ( 6 ) ن : ندارد . ( 7 ) ن : و كور