و مدح شريف بر آن قديم لطيف كه كمال او را در عامهء مراتب وجوديه پرتو « 1 » ظهور بخشيد . قال اللّه عزّ اسمه « 2 » « رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى ( 2 - 9 ) ( 20 : 50 ) « 3 » . و قال صلّى اللّه عليه و سلّم : « اعلموا فكلّ ميسّر لما خلق له « 4 » : و شكر جزيل « 5 » كميل « 6 » مر آن واجب الوجود جميل را كه « 7 » تشنگان بيداى « 8 » آخر « 9 » دور قمر « 10 » به لطف قديم و فضل عظيم او « 11 » آب حيات « 12 » آن جوهر نوش

--> ( 1 ) آ : وجود پرتو ل ، ن ، گ : كلمه « پرتو » را ندارد . ( 2 ) گ : عزّ و جلّ . ( 3 ) قرآن مجيد : 20 : ( سوره طه ) : 50 ب : حاشيه برگ 2 الف يعنى موسى گفت كه پروردگار ما آن خداى خداى است كه ( دو سه كلمه محو شده ) آفريدن ( كذا ) و از نرينه و مادينه ، پس راه نمود ( دو سه كلمه محو شده ) به مادينه آمدن و فى الكشاف ( ج 3 ، ص 67 ) لفظ كلّا و خلقه من لأنهما مفعولان و من قرأ بفتح اللام جعله فعلا و معناه أعطى كلّ شىء صورة و شكله الّذى يطابق المنفعة المنوطة به ، كما أعطى العين الهيه الّتى تطابق الابصار ، و الاذن شكل الّذى يوافق الاستماع يعنى بخشيد هر چيز را صورت و شكل كه موافق منفعت ( آب‌زده شده ) است كه چشم را قوه ابصار مظاهر و گوش را قوه استماع موافق . ( 4 ) ب : حاشيه ( برگ 2 الف ) يعنى عمل كند كه هرچه ميسر عامل است از بهر آن عامل مخلوق گشته است . المسلم ج 4 ، ص 2041 ، بخارى ج 2 ، ص 252 ، ص 95 ، ابن ماجه ج 1 ، ص 310 ، احمد بن حنبل ج 1 ، ص 6 مشكاة المصابيح ، ص 12 ( عن على كرم اللّه وجهه ) . ( 5 ) ب : حاشيه ( برگ 2 الف ) بزرگ . ( 6 ) كميل به معنى كامل ( المنجد ) و از حاشيه ب ( برگ 2 الف ) . ( 7 ) آ : بر آن واجب الوجود جميل را ، كه ب ل : مر . . . جميل را كه ، ن : بر آن واجب الوجود جميل كه - ( 8 ) ب : برگ 2 الف زير كلمه نوشته شده بيابان - ( 9 ) آ : اختر ، ب ، ل ، گ : ندارد . ( 10 ) دور قمر به اين معنى مستعمل است چنان كه در رساله در معرفت صورت و سيرت انسان ( برگ 187 - ب ) نوشته جاماسپ حكيم احوال امّى حجازى صاحب دور القمر من العرب و الفرقان ابدى رفع من يدع العرب و كيفيت و شريعت آن حضرت باز نمود ، ابن عربى ، الفتوحات المكية ، ج 1 ، ص 16 ، ثم ابتدات دورهء آخرى من الزمان لاسم الظاهر مظهر فيها جسم محمّد صلّى اللّه عليه و سلّم . ( 11 ) فقط ب : ندارد . ( 12 ) ل ، گ : آب حيوان