قال صلّى اللّه عليه و سلّم « 1 » إنّ اللّه تعالى « 2 » خلق الخلق فى ظلمة ثمّ رشّ عليه من نوره فمن أصاب « 3 » ذلك النّور اهتدى و من أخطأ « 4 » ( ب ) « 5 » ضلّ « 6 »

--> - بعض الكتاب و الحكمة ثمّ جاءكم رسول وجب عليكم الإيمان به و بعضى برانند كه لمن ما بوده است و اجتماع . . . . ( آب‌زده شده ) داشتند ، چه نون و لام و ميم در ميم و يكى . . . ( آب‌زده شده ) معناه لمن أحدها أتيتكم به و امر به نيز خواندند و صرا لا يؤمر أى يشدو ( كذا ) ( آب‌زده شده ) و اشهدوا اى بعضكم على بعض باقرارهم الفاسقون المتمرّدون من الكفّار و نزد اهل تحقيق مراد از ميثاق عهد معرفت ازلى است ، چون انبياء و رسل سفته . . . ( آب‌زده شده ) . أولئك باللّه و هر عارفى كه هست منزلت و مرا ( تب ) ساير عرفا مىشناسد پس عهد دو بود ، يكى عهد توحيد كه هر بنىآدم را ، و دوم : معرفت كه انبياء مخصوص‌اند به آن از انبياء دو عهد مأخوذ باشد عهد توحيد و عهد معرفت ، « و أخذنا ميثاقا غليظا » اشارت هم بدين عهد است و هو عهد العارف و إقامة الّذين و عدم التعرف فيه و تصديق بعضهم بعضا دعوة الخلق إلى التوحيد و تخصيص العباد باللّه . . . ( محو شده ) و شناسا گردانيدن بعضى ايشان را به بعض به اسم . . . ( محو شده ) معرفت حق در صور تفاصيل و حجّت صفات به كثر ( ت ) مظاهر دقيق‌تر و پوشيده‌تر است از معرفت در . . . ( دو سه كلمه محو شده ) جمع و ايشان كه مرزوقند به حق متابعت كه . . . ( دو سه كلمه محو شده ) و به احكام صفات كه شرايع عبارتند زان قوله فمن تولّى بعد ذلك ، يعنى هركه برگردد بعد آنكه معلوم شد عهد و . . . . . ( آب‌زده شده ) با پيغمبران فأولئك هم الخارجون عن دين اللّه ، چه غير اين دين به حسب حقيقت عقلا به نيست الا توهما آنچه ميان ايشان است مگر آفريدى كه ملتبس به حق باشد به بطلان و عبث ، يعنى به حكمت و غرض صحيح آفر . . . ( محوشده ) تحقيق مراد از حق درين آيت وجود مطلق است كه موجد و معين هر چيز اوست به يقين . . . ( محوشده ) اللّه نور السّماوات و الأرض . . . ( محوشده ) براى اين مضمون ، قب : خواجه عبد اللّه انصارى ، كشف الاسرار و عدة الابرار ، ج 2 ، ص 180 به بعد ، زمخشرى : الكشاف ، ج 1 ، ص 379 ( 1 ) ت : صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ( 2 ) ب ، ن : ندارد . ( 3 ) گ ، ل ، ن : اصابه . ( 4 ) ن : أخطأ . ( 5 ) ب : برگ 2 الف . ( 6 ) ب : حاشيه برگ ا ب : يعنى حق تعالى آفريد خلق را در تاريكى بعد از آن پاشيد بر او نور خود ، پس هركه برسيد به آن ، از اهل هدايت گشت و هركه نرسد ، گمراه شد ، براى اين حديث ن . ك بخارى : ص 8 ، شيخ ولى الدّين محمّد ، مشكاة المصابيح ، ص 13 ، كنز العمال ج 1 ، ص 32 - 62 ، ابن عربى : الفتوحات المكية ج 2 ، ص 81 .