« و أفضل إيمان المرء إن يعلم أنّ اللّه معه حيث كان » فرمود كه : از كنار خويش مىيابيم « 1 » . و چون دايم در شهود بود كه « 2 » فرمود كه « دمادم بوى يار « 3 » و بوى كه متعلق است » « به مىيابم » « 4 » اشارت بود به نفحات ربانيه كه در ايام دهر بر قلوب اهل اللّه فيضان مىنمايد و به تبعيت ايشان بر هر ذره نيز « 5 » فايض مىشود « 6 » قال صلّى اللّه عليه و سلّم : « إنّ لربّكم « 7 » فى ايّام دهركم نفحات ألا فتعرضوا « 8 » لها « 9 » » و يار حضرت « 10 » پروردگار بود . قال صلّى اللّه عليه و سلّم عند خروجه إلى السفّر : « اللّهمّ أنت الصّاحب « 11 » فى السّفر و الخليفة فى الأهل « 12 » » ( آ : برگ 82 الف ) و قال صلّى اللّه عليه و سلّم عند الرّحلة « الرّفيق الأعلى « 13 » » و قال سيّدنا و سندنا « 14 » قدّس اللّه روحة و دام ، لنا فتوحه « 15 » عند الرّحلة « يا اللّه يا رفيق يا حبيب » .

--> - از ب : حاشيه برگ 71 ب و نزد اهل تحقيق معنى اين آيت چنين است . چو وجود شما را سبب اوست و ظهور او در ظاهر شماست فلاجرم معيت ثابت شود يعنى حضرت با شما است آنجا باشد شما و فاضل‌ترين ايمان آن است كه بداند كه حق تعالى به اوست آنجا كه باشد و نزد اهل تحقيق معنى آيت چنين است چون وجود شما را سبب اوست و ظهور و در مظاهر شماست فلاجرم معيت ثابت بود . نجم الدّين رازى : مرصاد العباد ، ص 74 . ( 1 ) گ ، ل : مىيابم دمادم بوى يار . ( 2 ) ت ، ن : ندارد . ( 3 ) ب : ندارد . ( 4 ) ن : ندارد . ( 5 ) ت ، ب : ندارد . ( 6 ) گ ، ب ، ل ، ن : است . ( 7 ) ن : ربك . ( 8 ) آ ، ن : الّا فتعصو . ( 9 ) غزالى : احياء علوم الدين ، ج 1 ، ص 192 . ابو نعيم اصفهانى : حلية الاولياء ، ج 1 ، ص 221 ، ج 3 ، ص 163 . ابن عربى : الفتوحات المكية ، ج 1 ، ص 24 . جامع صغير ، ج 1 ، ص 95 . احاديث مثنوى ، ص 20 . ( 10 ) گ ، آ ، ل ، ن : ندارد . ( 11 ) آ : صاحب ، ت : صاحبى . ( 12 ) گ ، ل ، ن : اهلى . قب : مجلسى : بحار الانوار ، ج 2 ، ص 234 . ( 13 ) قب : احاديث مثنوى ، ص 135 . نهاية ابن اثير ، ج 2 ، ص 93 . جامع صغير ، ج 1 ، ص 55 . سنن الكبرى ، ج 5 ، ص 250 . ( 14 ) گ : ندارد . ( 15 ) گ : « روحه . . . . فتوحه » ندارد .