شهود صفات مختلف فيه باشد و « 1 » امّا دوام حال « 2 » شهود افعال متفق « 3 » است بعد از تمكين و در محل استار « 4 » از وجود مبارك محمّد رسول اللّه « 5 » اختلاف است و بعضى برآنند كه حال شهود صفات مر حضرتش را دايم بود و بعضى ( ب ) « 6 » بر آنكه « 7 » دايم نبود بلكه در اكثر اوقات مىبوده است و حديث . « لى مع اللّه وقت لا يسعنى فيه ملك مقرّب و لا نبىّ مرسل « 8 » » دلالت مىكند بر تجلّى ذات احيانا و بر تجلّى صفات در اكثر اوقات و تجلّى ذات على الدوام ( گ ) « 9 » موعود است در آخرت « 10 » و عبارت از دوام آن ( آ : برگ 85 ب ) شهود ، مقام محمود است و آنكه بعضى اولياء اللّه « 11 » فرموده‌اند كه ما دايم مشاهد حق تعالى مىباشيم و بعضى گفته‌اند كه اگر لحظه‌اى محجوب باشيم ( ت ) مرتد گرديم ، و بعضى گفته‌اند كه اگر لحظه‌اى « 12 » محروم باشيم بميريم ، در حال شهود صفات و افعال تواند بود نه در حال شهود ذات چنان كه اين حديث كه : « الإيمان ثابت و اليقين خطرات « 13 » » دليل است بر آن زيرا كه يقين عبارت از ذات است و ايمان مظهر تجلّى « 14 » صفات و افعال ( ل ) « 15 » از بهر آنكه احسان مقام شهود صفات است و لازم ايمان است كه مقام شهود افعال باشد ، لاجرم : نور ايقان « 16 » ذاتى بود نور احسان صفاتى و نور ايمان ( ن ) « 17 » افعالى و اگر قوت شنودن باشد به يقين بشنود و فهم كند كه يقين است كه در مراتب ايقانى و احسانى و ايمانى ظهور نموده است چنان كه اين حديث :

--> ( 1 ) ب : عشق ، ت : اما دوام حال . . . و ندارد . ( 2 ) گ : ندارد . ( 3 ) ل : ندارد . ( 4 ) گ ، ب ، ل : استاد . ( 5 ) ل ، گ : حضرت مصطفى صلّى اللّه عليه و سلّم . ( 6 ) ب : برگ 70 ب . ( 7 ) برانند كه . ( 8 ) محى الدّين النووى : رياض الصالحين ، ج 1 ، صص 365 ، 480 . ( 9 ) گ : ص 455 . ( 10 ) گ : در آخرت موعود است . ( 11 ) صوفيه . ( 12 ) ت ، ب : يك لحظه ، ل : لمحه . گ : لمحه‌اى محروم كرديم ، ت : برگ 59 ب . ( 13 ) كنز العمال ، ج 2 ، ص 90 . ابو نعيم اصفهانى : حلية الاولياء ، ج 3 ، ص 180 . ( 14 ) ل : ندارد . ( 15 ) ل : برگ 55 ب . ( 16 ) ب : ايمان : ( 17 ) ن : برگ 119 الف .