آن قريه متوطن گشت ، روزى برادر « 1 » حق‌گوى « 2 » رحمة « 3 » اللّه حاضر آمد و تقرير كرد كه در خواب ديده‌ام كه قايلى مىگفت كه ( ت ) « 4 » چون يك سال بگذرد دوستى از دوستان خداى تعالى بيايد در موضع زمستانى علىشاهيان ، زنهار كه صحبت او را غنيمت داريد « 5 » لاجرم امروز يك سال تمام مىشود لا بد مرا در « 6 » موضع بايد رفتن و چون در آن منزل برفت « 7 » و در منزل اخى « 8 » حاجى نزول « 9 » كرد ، ديد درويشى نوروشى با عمامهء سياه دلكشى نيز نزول كرده است و بشناخت كه آن دوست خداى كه قايل غيبى خبر « 10 » كرده است اين سياه دستار است كه او را سيد على همدانى گويند قدّس اللّه سرّه العزيز « 11 » : فرد « 12 » ( آ : برگ 62 الف ) . مرد سير راه حق رازى سيه باشد ولى « 13 » * نور ايمان در دلش روشن چو گل در گلبن « 14 » است پس بيعت كرد و مريد شد « 15 » . و « 16 » بعد از چند روز خدمت حق‌گوى و خدمت « 17 » اخى حاجى به جناب رفيع و ركاب لميع « 18 » حضرت سيادت به حجرهء اين فقير نزول فرمودند ( گ ) « 19 » و اين فقير حقير عليل « 20 » از براى شفاى قلب عليل « 21 » سؤالى كرد از جناب جليل پس معانى لطيفه به عبارات شريفه بيان فرمود چنان كه دل اين فقير ( ب ) « 22 » گشت جذب و جانش در طرب آمد و شد عذب « 23 » ، و آن سؤال اين بود كه : « يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ » ( 1 - 6 ) ( 13 : 39 ) « 24 » چه معنى دارد ؟ ( ت )

--> ( 1 ) ل ، ن ، گ : برادرم ( به جاى برادر ) . ( 2 ) يكى از مريدان على همدانى است . ( 3 ) آ ، ب ، ن : رحمه . ( 4 ) گ : « كه » ندارد ، ت : برگ 55 ب . ( 5 ) ل : دانيد . گ : دارى . ( 6 ) ل : مر آبدان . ( 7 ) ل : بدان موضع رفت . گ : در آن موضع . ( 8 ) ب : مقام . ( 9 ) سيد على همدانى : رساله فتوتيه ، برگ 261 ب اخى شيخ حاجى ابن المرحوم طوطى العلىشاه فى اصلح اللّه شانه فى الدارين و البسته لباس الفتوت الى هى جزو الخرقة المباركة . ( 10 ) آ : حواله كرده ، ب : گفته است . ل ، ن ، گ : خبر كرده بود . ( 11 ) گ ، ن ، ندارد ، ل : قدس اللّه سره الهمدانى گويند . ( 12 ) آ : ندارد ، ت : بيت . ( 13 ) آ ، ب ، گ : و ليك . ( 14 ) آ ، ل ، ن ، گ : گلشن . ( 15 ) گ : از عبارت « علىشاهيان زنهار . . . تا . . . پس بيعت كرد . ( 16 ) ل : ندارد . ( 17 ) گ : ندارد . ( 18 ) ل : مفيع . ( 19 ) گ : ص 427 . ( 20 ) آ ، ن ، ل : غليل . ( 21 ) آ ، ب ، ل : عليل . ( 22 ) ب : برگ 55 ب . ( 23 ) گ : غضب ( و شد غضب در حاشيه نوشته شده ) . ( 24 ) قرآن مجيد 13 ( سوره الرعد ) : 39 ، ت : برگ 56 الف .