نظم « 1 » كو يكى « 2 » سرگشته همچون گوى در كوى « 3 » طلب * قامتش « 4 » اسرار اين ميدان اخضر گويمى كو يكى پاكيزه خاطر راست فهم و راست « 5 » دل * تا به زير هر سخن صد نكته مضمر گويمى ( ل : برگ 61 الف ) كو يكى كز عقل دون « 6 » خويش پا برتر نهد * تا سخنهاى رفيع از عرش « 7 » برتر گويمى كو يكى غواص بىانديشهء بسيار دان * تا عجايب‌هاى اين دريا و جوهر گويمى « 8 » پس هر كرا اسم اعظم او شهود حال « 9 » تجلّى توحيد افعال بود صدور همه « 10 » افعال از حق واحد بيند و هر كرا شهود « 11 » حال تجلّى اتّحاد صفات باشد ظهور جميع صفات از « احد قديم » بيند و هر كرا شهود « 12 » حال تجلّى وحدت ذات بود وجود جميع ذوات « 13 » عين ذات واحده بيند رزقنا اللّه و اياكم كمال هذا المقام بمحمّد و آله الكرام « 14 » .

--> ( 1 ) ل : شعر . ( 2 ) ن : كوى كى . ( 3 ) ديوان عطار ، ص 364 ، ل ، گ : در باب . ( 4 ) گ : تا منش . ( 5 ) ب ، ن ، گ : پاك ، ل : صاف . اين مصرعه در ديوان عطار ، ص 364 اين‌طور نوشته . كو يكى صاحب شامى كو زى بو شنيد . ( 6 ) ديوان عطار ، ص 364 ، و هم ياى عقل . ( 7 ) ديوان عطار ، ص 364 ، سخن با او بسى از عرش برتر گويمى . ( 8 ) براى ابيات قب : ديوان عطار ، ص 364 ، گ : اين درياى جوهر گويمى . ( 9 ) ن : كلمه « حال » را ندارد . ( 10 ) آ ، ب كلمه « همه » را ندارد . ( 11 ) ل : اسم اعظم او شهود . ن : هرك را اسم اعظم او شهود ( به جاى شهود ) . ( 12 ) ن : حالى ( به جاى حال ) . ( 13 ) آ : ذوات صفات . ( 14 ) ن : الكريم .