پس ذايق متساكر « 1 » قليل العطش بود . و شارب سكران كثير « 2 » العطش . و ريّان « 3 » صاحب صحو باشد . و محق « 4 » شبيه محو است ( ل ) « 5 » ليكن محق اقوى بود « 6 » از محو و سحق « 7 » شبيه محق است ليكن اقوى باشد از محق . و تجلّى « 8 » ظهور ذات و صفات و افعال باشد « 9 » . و ستر « 10 » ارخاء « 11 » حجاب است تا محترق نشود « 12 » .

--> ( 1 ) ل : مساكر ، ن : متشاكر ، ت : متعاكر . ( 2 ) آ : قليل . ( 3 ) الريان : ريان واجدى بود كه از غايت تمكين و قوت حال از تواتر امداد وجد متغير و متأثر نگردد و بر مثال شاربى مؤمن كه طبيعت شراب جزو وجود او گشته . محمود كاشانى : مصباح الهداية ، ص 105 . الرى : غايات التجلّى فى كل مقام فان كل المشروب خمرا ادى الى السكر . ابن عربى ، الفتوحات المكية ، ج 2 ، صص 133 ، 551 . و كيفيت خصوصى روحانى است كه بر صاحب حال وارد مىشود . سهروردى - رشيد : عوارف المعارف ترجمه اردو ، ص 600 . ( 4 ) محق : محق محو اعيان صفاتست ( محمود كاشانى ، مصباح الهداية ، ص 110 ظهورك فى الكون بطريق الاستخلاف و النيابة عنه . و براى تفصيل رك به : ابن عربى ، الفتوحات المكية ، ج 2 ، صص 132 ، 554 . كاشى ، اصطلاحات الصوفية ، ص 190 . جرجانى ، رساله التعريفات ، ص 89 . ( 5 ) ل : برگ 27 ب . ( 6 ) ب : باشد . ( 7 ) سحق و مراد سحق محو عين ذات است . محمود كاشانى ، مصباح الهداية ، ص 110 ، لفرق تركيبك تحت القهر لاجل الزاجر فان قلت و ما الزاجر قلنا واعظ الحق فى قلب المؤمن . ( 8 ) التجلّى : التجلى تأثير انوار حق باشد به حكم اقبال بر دل مقبلان كى بدان شايسته آن شوند كه به دل مر حق را بينند و فرق ميان اين رؤيت و رؤيت عيان آن بود كه متجلّى اگر خواهد بيند و اگر خواهد نبيند . . . باز اهل عيان اندر بهشت اگر خواهند كه نبينند نتوانند كه نبينند كه بر تجلّى ستر جائز بود و بر رؤيت حجاب روا باشد . هجويرى ، كشف المحجوب ، ص 504 ) و نيز رك به : كاشى ، اصطلاحات الصوفية . ص 154 به بعد . جرجانى ، رسالهء التعريفات ، ص 23 ، به بعد . ابن عربى ، الفتوحات المكية ، ج 2 ، ص 485 . آملى ، نفايس الفنون فى عرائس العيون ، برگ 167 الف . ( 9 ) ن : بود . ( 10 ) ستر : الستر غطاء الكون و الوقوف مع العادات و نتائج الأعمال . ابن عربى : الفتوحات المكية ، ج 2 ، ص 553 . العوام فى غطاء الستر و الخواص فى دوام التجلى و الستر للعوام عقوبة و للخواص رحمة . قشيرى : الرسالة القشيريه ، ص 39 . كاشى : اصطلاحات الصوفية ، ص 82 . ( 11 ) آ : ارحاء ، گ : ازجاء . ( 12 ) ل : ندارد . ن : محرق نشود .