« إنّ اللّه خلق آدم و تجلّى فيه « 1 » » و قال صلّى اللّه عليه و سلّم « 2 » : انّ اللّه خلق آدم على صورته « و فى رواية » على صورة الرّحمن « 3 » ( ل ) « 4 » اجرم او جلاى مرآة « 5 » انسان كبير « 6 » آمد زيرا كه صورت الهيه « 7 » نباشد الا به ذات « 8 » و صفات و افعال و جلاى عالم كبير نباشد الا به ذات و صفات و افعال از بهر آنكه ذات چون « 9 » « به موجدى » تجلّى كند وجود حاصل آيد و چون به اسم محى تجلّى كند موجود « حى » « 10 » شود و چون « به قديرى » « 11 » تجلّى كند . « حى قادر » آيد « 12 » ( ب ) « 13 » و چون باسم « مبقى » تجلّى نمايد « 14 » « قادر » باقى بود و چون « به عليمى » باقى عالم باشد و چون به اسم « 15 » مريدى تجلّى نمايد ( ت ) عالم به مراد آيد و بهر اسمى كه تجلّى نمايد « 16 » مجلّى « 17 » مستفيض آن اسم باشد . و ائمّهء ( آ : برگ 26 ب ) اسماء اللّه « 18 » كه :

--> ( 1 ) ب : حاشيه برگ 27 الف يعنى حضرت حق تعالى آدم را آفريد و هويدا شد در وى - براى اين حديث رك به : نجم الدّين رازى ، مرصاد العباد ، صص 175 ، 182 . احاديث مثنوى ، ص 115 . گ : عبارت « قال النّبى صلّى اللّه . . . و تجلى فيه » ندارد . ( 2 ) ل : عليه السّلام . ( 3 ) ب : حاشيه برگ 24 الف يعنى حضرت حق تعالى آدم را آفريد بر صورت خود و به روايتى به صورت رحمان . براى اين حديث رك به : مسند احمد ، ج 13 ، ص 741 - 744 ، . مسلم ج 4 ، ص 2183 . كنز العمال ، ج 2 ، ص 451 . غزالى : احياء علوم الدين ، ج 1 ، ص 193 . نجم الدين رازى ، مرصاد العباد ، ص 233 . ( 4 ) ل : برگ 18 ب . ( 5 ) ل : مراتب . گ : مرآت ، ت : جلاى مراتب . ( 6 ) فالانسان مجموع العالم و هو الانسان الصغير و العالم الانسان الكبير . ابن عربى ، الفتوحات المكية ، ج 1 ، ص 118 ، ج 3 ، ص 11 . ( 7 ) ل : الهيت . ( 8 ) ت ، ل ، ن : ذات . ( 9 ) ب : از بهر آنكه چون ذات . ن : هر ذات چون . ( 10 ) ل : به موجدى مىشود . ( 11 ) آ : به قدرى . ن : به تقديرى . ( 12 ) ل : آمد . ( 13 ) ب : برگ 24 ب . ( 14 ) آ ، ب : ندارد . ( همه عبارت از قادر . . . نمايد ) و در ل : فقط كند ( بجاى نماند ) . گ : « چون به اسم مبقى تجلّى كند تا در » در حاشيه صفحه آمده . ( 15 ) ل ، ن : ندارد . گ : چون به مريدى . ( 16 ) ل ، ن ، گ : فرمايد ، ت : برگ 19 ب . ( 17 ) ل ، گ : تجلّى ، ت : مجلا . ( 18 ) ائمّهء اسماء اللّه : و امّا علم به صفات وى آن است كه بدانى كه صفات وى تعالى به دو موجود است . كى آن نه وى است و نه جز وى ، به دو قايم است و او به خود قايم و دايم چون علم و قدرت و حيوة و ارادت و سمع و بصر و كلام و بقا بقوله تعالى انه عليم بذات الصدور ، و نيز گفت و اللّه على كلّ شىء قدير و نيز گفت هو الحى لا إله الا هو و نيز گفت و هو السميع البصير و نيز گفت فعال لما يريد و نيز گفت قوله الحق . هجويرى ، كشف المحجوب ، ص 15 . و نيز براى تفصيل رك به : همدانى ، اصطلاحات الصوفيه ، برگ 282 الف . كاشى ، اصطلاحات الصوفية ، ص 12 .