اصل فارسى آن را حرف به حرف به عربى برگردانده و محتمل است كه نسخهء تعريب شده هم داشته باشد كه به نظر ما نرسيده است . بارى اصل صحيح شطار بضم شين جمع شاطر بمعنى رند چالاك تيزرو هوشيار است . با اين همه هيچ بعيد نيست كه در زبان عمومى مخصوصا در عرف فارسيان بفتح اول معمول و مصطلح شده باشد . در پايان اين مبحث يادآورى مىكنم كه ممكن است كسى از تعبير مقام « الشطار » سنگ لوح بابا ركن الدين اين طور حدس بزند كه وى جزء سلسلهء شطاريه بوده است اما اين حدس با قرائن ديگر تأييد نمىشود از جمله اينكه هيچ كجا در جزو مشايخ و بزرگان اين سلسله نامى از بابا ركن الدين شيرازى نيست ؛ وانگهى وى در سير و سلوك و عرفان عملى همان‌طور كه پيش گفته شد ظاهرا پيرو طريقه سهرورديه بوده است نه خاندان عشقيه طيفوريه ، و اللّه العالم . اصطلاح بابا و باباهاى اصفهان كلمهء « بابا » كه در « بابا ركن الدين » آمده است ؛ نظير « شيخ » و « پير » و « استاد » و امثال آن از عناوين مصطلح عرفا و زهاد و مشايخ و اقطاب قديم است كه اتفاقا اسامى و قبور بسيار از اين طبقه در اصفهان باقى مانده است ؛ مانند « بابا شير » مقابل مدرسهء عربان جنب امامزاده احمد ؛ « بابا نوش » در محلهء چملان ؛ « بابا علمدار » در محلهء اليادران ؛ و « بابا حسن » در بيدآباد ؛ و بابا جوزا در محلهء جوباره ؛ و بابا سرخ در محلهء شمس‌آباد ؛ و بابا محمود ؛ و « بابا شيخ على » خارج شهر در بلوك لنجان ؛ و همچنين گروه ديگر كه متأسفانه تاريخ آنها مجهولست . فقط از جملهء باباهاى اصفهان غير از بابا ركن الدين يك نفر ديگر