داريم بنام بابا قاسم يعنى « ابو القاسم محمد اصفهانى متوفى 741 ه » كه او نيز مانند بابا ركن الدين بقعه و مقبرهء مجللى دارد نزديك مسجد جمعه كه از ابنيهء مهم تاريخى است . علاوه مىكنم كه اصطلاح « بابا » در مورد درويشان دو ده‌دار و سردمداران تكيه‌ها در عهد صفويه نيز معمول و متداول بوده است ؛ چنان كه در تذكرهء نصرآبادى و بعضى ديگر از مآخذ مربوط به آن زمان نوشته‌اند كه شاه عباس اول چون « تكيهء حيدر » را در چهار باغ ساخت بابايى آن را به « بابا سلطان قلندر » داد و راتبه و مقررى براى او معين كرد ؛ و بعد از فوت او بابايى آن تكيه را به « بابا حيدر » دادند ؛ و او چون فوت شد « بابا صفى » جانشين او گرديد ؛ وى نيز در جوانى درگذشت و برادرش « بابا رضى » بجاى او نشست . اما باباهاى قديم اصفهان از قبيل « بابا نوش » و « بابا علمدار » و « بابا شير » و امثال آن ظاهر اين است كه اكثر در قرن هشتم و نهم هجرى مىزيسته‌اند ، و اللّه العالم .