مسعود بن عبد الله شيراز ى ( بابا ركنا )
327
نصوص الخصوص فى ترجمة الفصوص ( فارسى )
و قوله : « لاختلاف الوجوه » را معنى اين باشد كه : هر يكى را از شما كه از باطن زمين بيرون آوردم ، يكبار ديگر به صورتى بيرون آوردم كه : حالة الانتقال من الدّنيا الى باطن الارض ، آن هيئت « 190 » بر شما غالب بوده باشد . و هيآت هرآينه مختلف خواهد بود . چرا كه : استعدادات ، مختلف بوده ، كما تعيشون تموتون . و كما تموتون تحشرون بيان اين معنى دان . و لاختلاف الوجوه تعليل باشد مر هيآت « 191 » غالبه بر نفس از واهب الصّور . و يا گوئيم كه : تعليل است مر قوله « يدعو عليهم ان يصيروا في بطنها . » و آنگاه اين معنى باشد كه : نوح - ع - دعا كرد بر ايشان كه : همهء امّت - خواه خاصّه و خواه عامّه - كه ايشان را به بطن ارض درآورد ؛ تا هر يك را در بطن ارض آنچه حقّ او است ، به آن برساند ؛ و اين دعا بر جمله به يك صيغهء واحده كرد كه : لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً « 192 » . كه كافران امّت او به وجوه مختلف بودند : بعضى خدا را شناختند و ستر كردند . ازآنجهت ايشان [ را ] « كافر » خواند . و بعضى ديگر ، خود ، خدا را نشناختند ؛ و جاحد شدند ؛ و ايشان خود ، « كافر اصل » اند ، و نوح - ع - بر اين احوال ايشان و خلاف « 193 » وجوه ايشان عالم و عارف بود . از اين سبب دعا بر طريق عموم كرد ؛ تا همه را شامل گشت . « من الكافرين » الّذين « اسْتَغْشَوْا ثِيابَهُمْ و جَعَلُوا أَصابِعَهُمْ فِي آذانِهِمْ » طلبا للسّتر لانه « دعاهم ليغفر لهم » و الغفر السّتر . « ديّارا » احدا حتى تعمّ المنفعة كما عمّت الدّعوة .
--> ( 190 ) - ن : آن هيآت بر شما ( ت - ك ) . ( 191 ) - ن : مر هيآت غاليه ( ك ) . ( 192 ) - ق ( س 71 - 26 ) لا تذر . ( 193 ) - ن : ايشان و اختلاف وجوه ( ش ) .