( فص سوم ) فص حكمة سبوحية فى كلمة نوحية بدان - ايّدك اللّه تعالى - كه از آن جهت ، حكمت سبوحيّه [ كه مختصّ است به كلمهء نوحيّه ] از پى حكمت نفثيه [ كه مخصوص بود به كلمهء شيثيّه ] درآورد ، كه بعد از مرتبهء مبدئيّت ، مرتبهء عالم ارواح است ؛ كه آن عقول مجرده است ، و عقول و ارواح . هر چند جميع كمالات ايشان را بالفعل حاصل است ، و از آن جهت كامل‌اند ؛ و بساطت و نوريّت و نزاهت و طهارت ، لازم وجودات ايشان است ؛ امّا بحسب امكان ، ايشان نيز در تعيّن خويش و وجودات متعيّنه ، و ذوات متقيّده خود محتاج و مفتقرند . و احتياج و افتقار سمت نقصان است . و هر منزّهى كه حضرت حق را تنزيه مىكند ، از آن چيزى تنزيه و تقديس مىكند كه : آن را در خود نقصان مىداند ؛ پس تنزيه كردن ارواح حق را عبادتى « 1 » باشد . از آن گويند حضرت احديّت پاك و مقدّس و دور و منزّه است از نقايص امكانيّه ؛ و نفى كنند الهيّت را از هر چه اطلاق اسم غيريّت بر آن توان كرد . و محقّق بدانند كه : لا إله الّا اللّه منزه عن النقايص الامكانيّة وحده لا شريك له في الالوهيّة . و معنى سبّوح . مسبّح است و منزّه - بصيغهء اسم مفعول - ؛ همچنان‌كه قدّوس بمعنى مقدّس . سبّوح قدّوس ربّ الملائكة و الرّوح » كه از تسبيحات ملائكه و رسل است ؛ و معنى او اين باشد كه : هو المسبّح بكلّ لسان المنزّه عن سمة « 2 » النّقصان المقدّس عن صفة « 3 » لامكان إله الملائكة الطّاهرة العلويّة

--> ( 1 ) - در اصل نسخه‌ها « عبارتى » بود و غلط به نظر رسيد و تغيير داده شد . ( 2 ) - ن : عن صفة النقصان ( ش ) . ( 3 ) - ن : عن نعت الامكان ( ش ) .