كه حق - جلّ جلاله - آن بنده را آگاه كند ؛ و او را معلوم گرداند به آن وجه كه : بر آينهء دل مجلّاى وى روشن گرداند ، كه : اى بنده عين ثابتهء تو ، تقاضاى چنين و چنين حال مىكند ؛ و به تو چنين و چنين خواهد رسيد . امّا او را اطلاع به عين ثابتهء او ندهد ؛ تا به طريق كشف و عيان ، در عين ثابتهء خود ، آن احوال و مقتضيات آن ، مشاهده كند . و وجه دوم ، آن است كه : حقّ - جلّ جلاله - به عنايت ازليّهء خود ، كفايت ابديّهء كار آن بنده كند به آنكه : كشف غطاء ، وى را عطا فرمايد ؛ و حجب از پيش بصر بصيرت او بردارد . و عين ثابتهء وى به وى نمايد ؛ تا او عين ثابتهء خود و احوال و لوازم و مقتضيات آن بطريق مشاهده و معاينه ببيند . و بداند كه : در هر وقتى و حينى ، و در هر آنى ، و در هر طورى و مكانى ، چه چيز از احوال بر وى ملحق خواهد گشت ؟ و بر وى ظاهر خواهد شد ؟ . و باز در اين عيان بيانى ديگر است ، و تقسيم و تفصيلى ديگر ؛ و آن « 73 » اين است كه : اگر عين ثابتهء وى مظهر اسم جامع الهى باشد [ همچنان‌كه عين ثابتهء نبىّ ما محمّد مصطفى - صلعم - و عين خاتم اولياء - كه آن مهدى آخر الزمان خواهد بود - و عين قطب و غوث در حالت قطبيّت و غوثيّت ] اين چنين كس هم همچنان‌كه مطّلع گردد بر احوال خود ، از عين خود مطّلع باشد بر : احوال جملهء اعيان ؛ هم از آن راه كه مطّلع است به خود ؛ از بهر احاطتى كه او را است بر جميع اعيان ؛ به جهت مرتبهء جامعيّت ؛ همچنان‌كه اسم جامع الهى محيط است بر جميع اسماء . و بر اين قياس : هر كه به مرتبهء ايشان اقرب « 74 »

--> ( 73 ) - ن : ديگر بر آن اين است ( ت ) . ( 74 ) - ن : باشد ، از وارثان ايشان كه اوليااند ، ليكن بحسب هر يكى مرتبهء خويش ، چنان كه كس باشد كه او اطلاع يابد به عين ثابتهء خويش ، و از آن هزار كس تا به ده كس ، تا تا به يك كس فقس على هذا . و هركس را كه مرتبهء جامعه نباشد جز به عين خود و احوال خود ، واقف نگردد ؛ و اين هر دو طايفه صاحب مرتبهء عاليه‌اند ( ش - ت ) - از اينجا تا چند سطر بعد ، نسخهء ( ك ) به كلى با نسخه‌هاى ديگر تفاوت دارد و داراى افتادگى نيز مىباشد كه حتى الامكان ، اين تفاوت ، نموده شد . و افتادگيها به صورت مناسبى ، اصلاح گرديد - م .