فيه يا مقصود به ، چنان كه از اخبار رسول - صلعم - مشهور است كه : دعوات خواندى و در دميدى . و در آثار ، از صلحاء ، دميدن مأثور است . و يك نكته از آن ، اين است كه : باطن منطوى است بر معانى الفاظ جاريه بر لسان ؛ و هر معنيى ( - هر معنايى ) از معانى منطوى بر سرّى است از اسرار الهى ؛ و خواننده بثّ روحانيّهء آن اسماء مىكند به بسط كردن آن در نفس ، و ارسال آن مىكند صورة ؛ در آن چيز كه متوجّه « 16 » آن است . و اگر كيفيّت بث نفس رحمانى دريافته‌اى ، دانستن اين سرّ آسان باشد . و اگر آن را درنيافته‌اى ، در اين تأمّل كن . و بدان كه : حقايق الهى و معانى نامتناهى معقوله ، در مظاهر محسوسه ، چگونه بظهور رسيده است . اكنون پيش از آنكه به ذكر « 17 » عطايا مشغول شويم ، بايد دانستن على طريق الاجمال ، احوال شيث - ع - را ؛ تا چون در حكمت مخصوصه به وى شروع كنيم ؛ مناسبات « 18 » بر تو ظاهر گشته باشد ؛ و ارتباط بينهما آسان گردد . بدان كه : ذكر شيث - ع - در منشور آسمانى [ يعنى قرآن منزل به نبىّ آخر الزّمان ] نيست . از اين جهت ، از آيات هيچ در قصّهء وى در نياورديم . امّا محقّق شده از كتب تواريخ كه : شيث بن آدم - ع - به سى صحيفه كه به آدم فرود آمد - عمل كرد بعد از انقضاى ايّام حيات آدم [ صفىّ ] - ع - چنان كه در امضاى احكام و احياى مراسم شريعت آدم جهد به تمام و سعى بنظام كرد . و در جميع [ اخلاق تشبه « 19 » ] به سيرت رضيّه و آثار مرضيّهء آدم كرد . آثار حروف و كلمات و اسماء الهيّه « وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها » « 20 » بر دانايان « 21 » زمان خويش عرض كرد . و در انتظام

--> ( 16 ) - ن : كه متوهم آن است . ( 17 ) - ن : آنكه به ظهور عطايا ( ك - ش ) . ( 18 ) - ن : كنيم . هيئت بر تو ( ت ) . ( 19 ) - ن : در جميع نسبت به سيرت ( ك ) / در جميع تشبث . . ( ش ) . ( 20 ) - ق ( س 2 - 31 ) و علم . ( 21 ) - ن : به قدر وسع بر دانايان ( ت ) .