است كه شيخ در آنجا كه مصرا مفهوم وجود را عين تحقق ماهيت مىداند ، در صدد نفى تركيب انضمامى برآمده نه آنكه به اصالت ماهيت نظر داشته باشد . حقيقت محمديه كه از آن به برزخ البرازخ الأزلية و حقيقة الانسانية الأزلية الابدية تعبير نموده‌اند متجلي در مظاهر و أعيان جميع أنبياء و اولياست و اولين ظهور أو در صورت و هيكل بشرى و جلباب انساني در آدم أبو البشر است ، و كمال آن حقيقت در مقام ظهور در مشكات أنبياء در صورت شخصى حقيقت كمالى جمعى محمدي ظاهر مىشود و بعد از ختم دائرهء نبوت در أولياء محمديين دور مىزند و تمام جلوهء أو در عالم بشرى باسم عدل الهى در خاتم الأولياء مهدى موعود عليه السلام ، ظاهر مىگردد و بوجود مهدى ولايت به حدّ كمال مىرسد . قوله رحمه اللّه تعالى ( ص 23 ، 24 ) : « و لكل من العوام و الخواص و اخصّ الخواص فيها انباءات رحمانية و إشارات الهية ، و كان للشريعة ظاهر و باطن و مراتب العلماء أيضا فيها متكثرة ، ففيهم فاضل و مفضول ، و عالم و اعلم . . . » . ظواهر و نصوص كتاب و سنت مشتمل است بر أصول عقايد مثل علم توحيد و معرفت صفات و أسماء حق و علم بأحوال انسان بعد از موت و مسائل متعلق به معرفت نفس و نحوهء تأثير افعال و نيات منشأ اين افعال در نفوس . بيان احكام شرعيه و فروع فقهيه از معاملات و عبادات و حدود