خدمت اصحاب دل تواند رسيد و از ايشان استمداد همت تواند كرد كه بزرگترين فايده از فوائد اين اجتماع ، صحبت با بركات خاصان حضرت صمديت دريافتن است . 209 - و اگر قافله پيش از روز عرفه به عرفات رسد اولى آن باشد كه به مكه رود و طواف قدوم به جاى آرد و روز ترويه از مكه بيرون آيد و آن شب به منا باشد و روز ديگر به عرفات رود . و وقت وقوف بعد از زوال روز عرفه است تا صبح روز عيد دميدن ؛ چون صبح بر آمد هركه نرسيد حج در نيافت . و چون بعد از وقوف به عرفات افاضت كند بايد كه از بين الميلين بيرون رود و به مزدلفه فروآيد و آنجا غسل كند و نماز شام با نماز خفتن آرد و جمع كند . اگر اين شب به مزدلفه احيا كند نيكو باشد . و از اينجا هفتاد سنگ بردارد تا در جمرات بيندازد . و چون همهء اول شب بگذرد قصد منا كند و چون به آخر مزدلفه رسد كه آن را مشعر الحرام گويند ، بايستد تا وقت اسفار شود و دعا مىكند از سر تضرع و ابتهال ، نه به عادت . چون وقت اسفار شد از آنجا ستور بتعجيل براند و اگر پياده باشد هم بتعجيل مىرود تا به نهاى اين وادى 44 - كه آن را مشعر الحرام مىخوانند برود كه سنت چنين است . و از بامداد عيد وقتى تكبير مىگويد و وقتى تلبيه 45 - ، تا آنگاه كه بدان سر بالايى رسد كه آن را جمرات مىگويند ، از آنجا درگذرد و به جمرة العقبه برود كه آخرين جمرات است . و آن جمره به مكه از جمراتى ديگر نزديكتر است ، چون آنجا رسد بگذارد تا آفتاب يك نيزه بلندى گيرد ، بعد از آن هفت سنگ اندر اين جمره اندازد . و اولى آن باشد كه در وقت سنگ انداختن روى به قبله كند و از اينجا تلبيه به تكبير مبدل گرداند و به هر سنگى كه مىاندازد ، مىگويد : اللهم تصديقا بكتابك و اتباعا لسنة نبيك محمد عليه الصلاة و السلام . و چون از اين فارغ شود ، تلبيه و تكبير ترك كند الا بعد از نماز فرض كه در آن وقت تكبير بايد گفتن ، تا صبح روز باز پسين ايام تشريق ، كه آن سيزدهم ذوالحجه است . 210 - ديگر بعد از فراغ از جمرة العقبه در روز عيد با رختگاه آيد