كه در دعوى كاذب باشد آن دعوى شنيع‌تر و بدتر و زيانكارتر و موجب غرور و تغرير « 44 » باشد . غرور آن باشد كه به نفس خود فريفته شود تغرير آنكه ديگران را سرزنش كند و فريب دهد . و مدّعى كاذب چون شخص ضعيف البدن باشد ، كه بواسطهء ورم فربه نمايد ، و زياده بر عجب و كبر او را صفتى ديگر قبيح باشد كه خود را شريف و صاحب فضيلت تصوّر مىكند ، و اگر شخصى را بيند كه در واقع صاحب فضيلت و شريف باشد نفس خود را از او شريف‌تر و بهتر داند ، و مرد معجب غير خود را نبيند و به ديگران كور باشد . پس زينهار كه بر خود عاشق نشوى كه اكر عياذا باللّه بر خود عاشق شوى حضرت عزّت جلّ جلاله بر تو غيرت كند ، زيرا كه او مىخواهد كه تو عاشق او باشى ، و چون تو معشوق خود باشى ، خود را در مقابله آورده باشى و اين معنى سبب غيرت الهى باشد ، و از كائنات بر هرچه خواهى عاشق شو و بر خود عاشق مشو تا مستحقّ غيرت نشوى ، و ترا بر تو عاشق نگرداند مگر دعوى تو ، زيرا كه چون به دعوى باز مانده باشى محبوب خود باشى و مادام كه محبوب خود باشى از خود فانى

--> ( 44 ) . تغرير با عين منقوطه و راء مهمله به معنى فريب‌كارى و فريفتن .