نتوانى شد . ديگر فرمود قدّس اللّه سرّه در آداب سلوك و سرّ ايجاد شيطان : اى مولانا بدان كه حق تعالى ترا آفريده است و بر سه جزو منقسم گردانيده و بر هر جزوى از اجزاى تو نگهبانى معيّن كرده كما قال اللّه تعالى : ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ « 45 » و قال اللّه تعالى : وَ ما تَكُونُ فِي شَأْنٍ وَ ما تَتْلُوا مِنْهُ مِنْ قُرْآنٍ وَ لا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُوداً إِذْ تُفِيضُونَ فِيهِ « 46 » و محافظت و نگهبانى دل را به خودى خود ملتزم شده و به واسطه‌اى حواله نكرده چنان‌كه مىفرمايد : وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ « 47 » و شيطان را بر اعضا و جوارح مسلط كرده و از اينجا است كه مجموع اسباب معصيت به شيطان منسوب مىشود ، و هر جزوى از تو اقتضاى آن مىكند كه حقّ وفاى او رعايت كنى ، پس وفاى زبان آن باشد كه به دو غيبت نكنى و سخنهاى ما لا يعنيه و دروغ نگويى ، و وفاى اعضا

--> ( 45 ) . آيه 17 از سوره 50 به هيچ گفتارى لب نمىگشايد مگر آنكه نزد او نگهبانى آماده است . ( 46 ) . قسمتى از آيه 60 از سوره 10 ( اى رسول ما بدانكه ) در هيچ حالى نباشى و هيچ آيه اى از قرآن تلاوت نمىكنى و به هيچ عملى با امّت خود وارد نمىشوى مگر آنكه ، همان لحظه كه آغاز به آن كار مىكنيد شما را مىبينيم . ( 47 ) . قسمتى از آيه 236 از سوره 2 خدا آنچه كه در دلهاى شما است مىداند پس از او بترسيد