جلال الدين الرومي

239

فيه ما فيه ( فارسى )

نمىكنند و مقصودشان از خلق ذكر اوست . پس در جهنّم روند تا ذاكر باشند . امّا مؤمنان را رنج حاجت نيست . ايشان درين راحت از آن رنج غافل نيستند و آن رنج را دائما حاضر مىبينند . همچنانك كودكى عاقل را كه يك بار پا در فلق نهند ، بس باشد فلق را فراموش نمىكند . امّا كودن فراموش مىكند . پس او را هر لحظه فلق 377 بايد . و همچنان اسبى زيرك كه يك‌باره مهميز خورد ، حاجت مهميز ديگر نباشد ، مرد را مىبرد فرسنگ‌ها و نيش آن مهماز 378 را فراموش نمىكند ، امّا اسب كودن را هر لحظه مهماز مىبايد . او لايق بار مردم نيست . برو سرگين بار كنند .