[ متن فيه ما فيه ] بسم اللّه الرحمن الرّحيم ربّ تمم بالخير « 1 » قال النّبى عليه السّلام شر العلماء من زار الامراء و خير الامراء من زار العلماء نعم الامير على باب الفقير و بئس الفقير على باب الامير 1 . خلقان صورت اين سخن را گرفته‌اند كه نشايد كه عالم به زيارت امير آيد تا از شرور عالمان نباشد معنيش اين نيست كه پنداشته‌اند بلك معنيش اين است « 2 » كه شرّ عالمان آن كس باشد كه او مدد از امرا گيرد و صلاح « 3 » و سداد او به واسطهء امرا باشد و از ترس ايشان اوّل خود تحصيل به نيّت آن كرده باشد كه مرا امرا صلت دهند و حرمت دارند و منصب دهند پس ، از سبب امرا او اصلاح پذيرفت و از جهل به علم مبدّل گشت « 4 » و چون عالم شد از ترس و سياست ايشان مؤدب [ شد « 5 » ] و بر وفق طريق مىرود كام و ناكام . پس او على كل حال اگر امير به صورت به زيارت او آيد ، و اگر او به زيارت امير رود « 6 » زائر باشد « 7 » و امير مزور و چون عالم درصدد آن باشد كه او به سبب « 8 » امرا به علم متّصف نشده باشد بل « 9 » علم او اولا و آخرا براى خدا بوده باشد و طريق و ورزش او بر راه صواب [ بود كه « 10 » ] طبع او آن است « 11 » و جز آن نتواند كردن « 12 » چنانك ماهى جز در آب زندگانى و باش 2 نتواند كردن و [ ازو « 13 » ] آن آيد اين‌چنين عالم را عقل [ سايس « 14 » ] و زاجر باشد كه از هيبت او در زمان و همه عالم منزجر « 15 » باشند و استمداد از پرتو « 16 » و عكس او گيرند اگرچه آگاه باشند يا نباشند اين‌چنين عالم اگر به نزد امير رود به صورت مزور باشد و امير زائر « 17 » زيرا در كل احوال امير ازو مىستاند و مدد مىگيرد و آن عالم

--> ( 1 ) . ح : يقينى باللّه يقينى ( 2 ) . ح : آنست ( 3 ) . ح : اصلاح ( 4 ) . ح : شد ( 5 ) . ح : اصل : ندارد . ( 6 ) . ح : افزوده : على كل حال ( 7 ) . ح : زائر او باشد ( 8 ) . ح : كه او از سبب ( 9 ) . ح : بلك ( 10 ) . اصل : ندارد ( 11 ) . ح : خوذ آنست ( 12 ) . ح : كارى كردن ( 13 ) . اصل : ندارد ( 14 ) . اصل : ندارد ( 15 ) . اصل : مزجر ( 16 ) . ح : از پرتو او ( 17 ) . ح : به صورت زائر امير باشد و او مزور .