را نيز در جزو دوّم به حال خود گذارديم و از قلم نينداختيم اين نسخه از لحاظ املاء كلمات شبيه است به نسخهء ( ص ) و در اين هر دو نسخه گاه در آخر مضاف ( يا ) آورده مىشود مثلا : پيشنهادى درستى بجاى پيشنهاد درستى - اين املا يا تلفظ را همه جا از لحاظ تازگى و غرابتى كه داشت به حال خود گذاشتيم . اين نسخه بسعى و اهتمام دوست عزيز فاضل آقاى دكتر تقى تفضّلى و بوسيلهء مستشرق دانشمند دكتر ريتر عكس‌بردارى شده است . 3 - نسخهء ديگر اونيورسيته به شمارهء ( 1274 ) كه مشتمل است بر جزو سوّم و 108 ورق بقطع كوچك هر صفحه 17 سطر بخطّ نسخ روشن و نسخه‌ييست مضبوط و مصحّح و كتابت آن در شب جمعهء دهم شهر صفر 965 به پايان رسيده است . كاتب اين نسخه مرد فاضل و دقيقى بوده و غالبا كلمات را از روى دقت مشكولا نوشته و گاهى نيز در حاشيه نوادر لغات را بتركى تفسير نموده ولى از جهت املاء كلمات مانند نسخ ديگر است جز آنكه در بعضى موارد اين كلمه را « حقيقة » اين‌طور مىنويسد : حقيقتا - كه به جهت غرابت همچنان در طبع رعايت شده است . در طبع جزو سوّم اين نسخه را اصل گرفته با نسخهء ( ن ) مقابله كرده و موارد اختلاف را در ذيل صفحات آورده‌ايم . عكس اين نسخه بهدايت و اهتمام دانشمند محقّق آقاى مجتبى مينوى فراهم آمده است . 4 - نسخهء ( د ) متعلّق به دانشمند استاد جناب آقاى على اكبر دهخدا و آن نسخه‌ييست بقطع كوچك مشتمل بر 77 ورق هر صفحه 17 سطر بخطّ نسخ واضح كه غالب كلمات را مشكولا كتابت كرده و ناسخ در اوائل شهر صفر 956 از استنساخ آن فراغت يافته و چند ورق از اوّل و اواسط كتاب افتاده است . اين نسخه هنگام تأليف رسالهء شرح حال مولانا در 1314 هجرى شمسى بدست بنده افتاد و مفتاح طلب و تحقيق اين ضعيف گرديد تا به يارى خداوند متعال و مساعدت دوستان از وجود نسخ ديگر آگاهى حاصل آمد و وسائل تصحيح و طبع اجزاء