گفت لشكر را كه « پيرى خاركش * با خرى مىآيد از پى باركش ره فرو گيريد از هر سوىِ او * تا ببيند روىِ من آن روىِ او . » لشكرش بر پير بگرفتند راه * ره نماند آن پير را جز پيشِ شاه پير با خود گفت « با لاغر خرى * چون برم راه ، اينْت ظالم لشكرى ! »