خوشبختانه بيش از سه ورق از آغاز كتاب نيفتاده است . در زير صفحات دست راست ، كلمهء اوّل صفحهء بعد را نوشته‌اند و اگر غزلى در آخر صفحه تمام شود كلمه « له » « و له » را در زير صفحه ذكر كرده‌اند . تا صفحهء 35 كتاب 10 قصيده پشت سر هم آمده است و هشت قصيدهء ديگر بطور متفرّق تا آخر كتاب درج شده « 1 » است . ما بين قصايد عبارات زير را با جوهر سرخ تميز و زيبا نوشته‌اند : و له نوّر اللّه مضجعه / و له قدّس اللّه سرّه و له عليه الرّحمة / و له برّد اللّه مضجعه و له قدّس سرّه / و له نوّر مرقده و له نوّر ضريحه / و له نوّر قبره و له نوّر روحه / و له طاب ثراه و له فى التوحيد / و له فى الموعظة ما بين غزليّات چيزى ننوشته و گاهى به كلمهء « و له » اكتفا كرده‌اند . متأسفانه اين نسخه نيز از آفت روزگار بىنصيب نمانده است و علاوه بر آنكه از آغاز و انجام آن مقدارى افتاده است در دو جاى ديگر افتادگى دارد : اوّل ما بين صفحات 158 و 159 كه به جهت ابيات مثنوى كه در حاشيه نوشته شده است مقدار افتادگى را بتقريب مىتوان تعيين كرد ، به اين ترتيب كه آخرين بيت از مثنوى كه در حاشيهء صفحهء 158 آمده اين بيت است : امر مىآمد كه نى طالع مشو * چون ز پايت خار بيرون شو برو و اين بيت متعلّق به داستان « بقيهء قصّهء پير چنگى » مىباشد كه در مثنوى

--> ( 1 ) - اين هشت قصيده در صفحات 27 ، و 29 ، 55 ، 151 ، 161 ، 162 ، 275 ، و 278 نوشته شده است .