اى آنكه هيچ جايى آرام جان نديدى 629 الصلا اى دل اگر در عشق او اقرار دارى 630 جانا دهنى چو پسته دارى 632 هم تن مويم از آن ميان كه ندارى 632 ترا گر نيست با من هيچ كارى 633 ترا تا سر بود بر جا كجا دارى كله‌دارى 634 پروانه شبى ز بىقرارى 636 اى بوس تو اصل هر شمارى 637 درآمد دوش دلدارم به يارى 637 ترسا بچه‌اى شنگى زين نادره دلدارى 638 دوش سرمست بوقت سحرى 639 گاهيم بلطف مىنوازى 640 چه عجب كسى تو جانا كه ندانمت چه چيزى 641 گر مرد اين حديثى زين باده مست باشى 641 تا تو خود را خوارتر از جملهء عالم نباشى 642 هر دمم مست ببازار كشى 643 چون خط شبرنگ بر گلگون كشى 644 هر دمم در امتحان چندى كشى 645 گرد مه خط معنبر مىكشى 645 در ده مى عشق يك‌دم اى ساقى 646 جانا ز فراق تو اين محنت جان تا كى 646 گر يك شكر از لعلت در كار كنى حالى 648 ماييم ز عالم معالى 649 دى ز دير آمد برون سنگين‌دلى 649 دست نمىدهد مرا بىتو نفس زدن دمى 650 گر من اندر عشق مرد كارمى 651 اى جان جان جانم تو جان جان جانى 652 هزاران جان سزد در هر زمانى 653 زلف را تاب داد چندانى 654 اى در ميان جانم وز جان من نهانى 655 اى روى تو فتنهء جهانى 656 اى هر شكنى از سر زلف تو جهانى 656 اى يك كرشمهء تو غارتگر جهانى 657 اى حسن تو آب زندگانى 658 درديست درين دلم نهانى 658 ترسا بچهء لولى همچون بت روحانى 659 اى ساقى از آن قدح كه دانى 660 بهر كويى مرا تا كى دوانى 661 خاك كوى توام تو ميدانى 661 كجايى اى دل و جانم مگر كه در دل و جانى 662 ز سگان كويت اى جان كه دهد مرا نشانى 663 اى هجر تو وصل جاودانى 664 بس نادرهء جهانى اى جان و زندگانى 665 چارهء كار من آن زمان كه توانى 666 ترسا بچه‌اى بدلستانى 666 گفتم بخرم غمت به جانى 667 اى گشته نهان از همه از بس كه عيانى 668 خال مشكين بر گلستان مىزنى 669 هر زمان لاف وفايى مىزنى 669 خواجه تا چند حساب زر و دينار كنى 669 گر نقاب از جمال باز كنى 671 اى دل اندر عشق غوغا چون كنى 672 گه بدندان در عدن‌شكنى 672 هر نفسى شور عشق در دو جهان افكنى 673 هر شبم سرمست در كوى افكنى 673 در همه شهر خبر شد كه تو معشوق منى 674 بسر زلف دلرباى منى 675 نگر تا اى دل بيچاره چونى 675 تا در سر زلف تاب بينى 676 بوادييى كه درو گوى راه سر بينى 677 هر روز ز دلتنگى جايى دگرم بينى 678 چو لبت بپسته اندر صفت گهر نه بينى 680 عشق تو در دست و درمانش تويى 680 هر چه هست اوست و هر چه اوست توى 681 اى لب گلگونت جام خسروى 681 گر تو خلوتخانهء توحيد را محرم شوى 682 سرمست درآمد از سر كوى 683 نگارى مست لا يعقل چو ماهى 684 جان بلب آورده‌ام تا از لبم جانى دهى 685 آفتاب رويت اى سرو سهى 686 زلف تيره بر رخ روشن نهى 686 دوش از درون جانم گفتند اگر ز مايى 687 گه بكرشمه دلم ز بر بربايى 688 اى راه ترا درازنايى 688 منم و گوشه‌اى و سودايى 689 ز عشقت سوختم اى جان كجايى 690