تو بلندى عظيم و من پستم 390 درآمد دوش ترك نيم‌مستم 390 ساقيا توبه شكستم جرعه‌اى مى ده بدستم 391 دى در صف اوباش زمانى بنشستم 392 مرا قلاش مىخوانند هستم 393 از مى عشق تو چنان مستم 393 عزم عشق دلستانى داشتم 394 دوش چشم خود ز خون درياى گوهر يافتم 395 آنچه من در عشق جانان يافتم 397 ساختم با درد چندانى كه درمان يافتم 398 دوش چون گردون كنار خويش پرخون يافتم 398 دوش درون صومعه دير مغانه يافتم 400 دوش دل را در بلايى يافتم 401 يك غمت را هزار جان گفتم 402 درياب كه رخت برنهادم 403 بر درد تو دل از آن نهادم 404 اى عشق تو پيشواى دردم 404 منم آن گبر ديرينه كه بت‌خانه بنا كردم 405 تا روى تو قبلهء نظر كردم 406 هر شبى عشقت جگر مىسوزدم 406 دوش بر درگاه عزت كوس سلطانى زدم 407 گم شدم در خود نمىدانم كجا پيدا شدم 407 در سفر عشق چنان گم شدم 408 اى عشق بىنشان ز تو من بىنشان شدم 409 تا ز سر عشق سرگردان شدم 410 تا جمال تو بديدم مست و مدهوش آمدم 411 دوش از وثاق دلبرى سرمست بيرون آمدم 411 رفتم به زير پرده و بيرون نيامدم 412 تو ميدانى كه در كار تو چون مضطر فروماندم 413 تا بر رخ تو نظر فكندم 414 تا عشق ترا بجان ربودم 414 تا عشق تو سوخت همچو عودم 415 سواد خط تو چون نافع نظر ديدم 415 عشق بالاى كفر و دين ديدم 416 دريغا كانچه جستم آن نديدم 417 تا چشم باز كردم نور رخ تو ديدم 419 آن در كه بسته بايد تا چند باز دارم 419 من با تو هزار كار دارم 421 ازين كارى كه من دارم نه جان دارم نه تن دارم 422 تا عشق تو در ميان جان دارم 423 مسلمانان من آن گبرم كه دين را خوار مىدارم 424 جانا مرا چه سوزى چون بال‌وپر ندارم 424 دل رفت و ز جان خبر ندارم 425 فرياد كز غم تو فريادرس ندارم 426 سر مويى سر عالم ندارم 427 بىتو زمانى سر زمانه ندارم 428 چه سازم كه سوى تو راهى ندارم 428 اگر عشقت بجاى جان ندارم 429 تا نرگست بدشته چون شمع كشتزارم 429 نظرى به كار من كن كه ز دست رفت كارم 430 اگر برشمارم غم بىشمارم 431 بىتو نيست آرامم كز جهان ترا دارم 432 پشتاپشتست با تو كارم 433 چون من ز همه عالم ترسا بچه‌اى دارم 433 ترسا بچه‌اى كشيد در كارم 435 ترك قلندر من دوش درآمد از درم 435 گنج دزديده ز جايى پى برم 436 خبرت هست كه خون شد جگرم 437 گر بوى يك شكن ز سر زلف دلبرم 437 گر از ميان آتش دل دم برآورم 439 تير عشقت بر دل و جان مىخورم 440 روزى كه عتاب يار درگيرم 440 زير بار ستمت مىميرم 441 كار چو از دست من برفت چه سازم 442 با اين دل بىخبر چه سازم 443 از بس كه چو شمع از غم تو زار بسوزم 443 بىلبت از آب حيوان مىبسم 444 هرگاه كه مست آن لقا باشم 445 دامن دل از تو در خون مىكشم 446 دل و جانم ببرد جان و دلم 446 اى عشق تو قبلهء قبولم 447 كجايى ساقيا مى ده مدامم 447 خويش را چند ز انديشه به سر گردانم 448 اى جان و جهان رويت پيدا نكنى دانم 449 هرگز دل پرخون را خرم نكنى دانم 450 درد دل را دوا نمىدانم 451