« عذر » مذكور است . در جملات بعد هم اين صورت تأييد مىشود . نيز در باب 17 ، ص 65 ، س 3 : « و هرگه كه وضو ندارد [ نشايد كه مصحف برگيرد و اگر جنب باشد ] نشايد كه قرآن خواند » . پيداست كه جملات داخل قلاب بايد باشد . علاوه بر وجود اين مطالب در نسخ ديگر و متن عوارف ، ضوابط فقهى همچنين حكم مىكند . و يا در باب 60 ، ص 185 ، س 21 : « قولهم فى الشكر . . . » دو سوم مطلب در اثر سهو كاتب از قلم افتاده و در مواردى ، سخن نويسنده كلّا حذف شده يا نوشتهء يكى بعد از نام يكى ديگر آورده شده است . هرجا كه نسخ غير اساس مطلبى اضافه داشتند ، به آن اضافت ، اشارت رفت . مأخذ احاديث و آيات و امثال را در حاشيه آوردم . علايم و رموز قد ، قدّس اللّه روحه يا قدّس اللّه سرّه ؛ رض ، رضى اللّه عنه ؛ رحمه ، رحمة اللّه عليه ؛ عللم ، عليه السّلام ؛ صلعم ، صلى اللّه عليه و سلّم . در خاتمه شادى روان استاد مجتبى مينوى و دكتر احمد على رجائى را از بارى تعالى خواستارم و از استادان عزيز و ارجمند آقايان دكتر احمد مهدوى دامغانى و دكتر يزدگردى و دكتر مجتبائى و دكتر حجّتى و دكتر شفيعى كدكنى و دكتر توفيق سبحانى و آقاى شيروانى ( كه زيراكس و عكس نسخ موجود را به بنده لطف كردند ) و اولياى فعّال و صديق شركت انتشارات علمى و فرهنگى مخصوصا جناب آقاى سميعى و مصحّحان محترم آن مؤسسه و همهء عزيزانى كه به نحوى اين بندهء ناچيز را يارى داده‌اند ، سپاسگزارم و توفيق روزافزون همهء كسانى را كه به نشر فرهنگ و معارف اسلامى و ادبيات فارسى خدمت مىكنند ، آرزو مىكنم و از سهو و خطاهاى خود شرمسارم . به اميد پيروزى حق بر باطل و اللّه ولىّ التوفيق قاسم انصارى