عمر السهروردي ( مترجم : ابومنصور اصفهانى )
مقدمه 59
عوارف المعارف ( فارسى )
است . سرفصلها به خط ريحانى خوانا و جلى است و برخى عبارات ، از جمله « شيخ » و « قال » و اسامى مشايخ و عبارات شاخص مشابه ، به قلم الوان نوشته شده است . نسخه از آغاز ناقص است و با توجه به صفحه شمار ، حدود 20 ورق ( 9 باب ) افتاده است و از باب نهم تنها هفت سطر آخر آن را دارد . به نسخه آب رسيده است ، اوراق اوليه قسمت نزديك به شيرازه زيان ديده تا آنجا كه پارهاى كلمات لايقرأ است . تعدادى از عبارات عربى اعراب دارد . از نوشتن بعضى از كلمات و عبارات مشكل پيداست كه كاتب كمسواد بوده و عين نوشتهء نسخهء منقول عنه را نقل كرده است ، : مثلا ص . . . ( ورق 225 ، س 4 عكس ) ؛ و « معدن انوار و منبع ذرال گردد » ( ورق 99 ، س 3 عكس ) در ورقى كه جاى ظهريه را گرفته ، عبارات تركى زير به خط نسخ نوشته شده است : « هذا الكتاب عوارف المعارف من تراجم احوال المشايخ كنارينه دخى بالاخره ديگر اثر لردن اقتباسا كبار مشايخك ترجمهء حاللرى تحشيه ايديلميشدر » در كنار عوارف المعارف شرح حال مشايخ بزرگ از آثار ديگر اقتباس گرديده و در حاشيه آمده است . در هامش ورق آ 21 ، كتاب را به خطا ترجمهء عوارف المعارف از شيخ عزّ الدّين محمود بن على الكاشانى قيد كرده است . اين نسخه در هر صفحه ، 21 يا 22 سطر دارد ؛ و در هر سطر ، حدود 16 كلمه نوشته شده است . مختصات املائى نسخه - « د » همه جا بىنقطه و به شيوهء كتابت متأخران ؛ « گ » به صورت « ك » با يك سركش ؛ « چ » گاه با سه نقطه و گاه با يك نقطه به صورت « ج » ؛ ياء اضافه به صورت « ء » است ( از اين همه شايبهء كدورات - ص 11 ص 14 ) ؛ در نهادن نقطه و نوشتن صحيح حروف دقّت نشده است ؛ زير بعضى از كلمات مضاف كسره گذاشته شده است ( چون آتش درد - ص 11 س 20 ) ؛ مدّ و شدّ در اكثر موارد محذوف است ( مدت سلوكش به آخر رسيد - ورق 4 س 11 عكس ) ، ( و خدمت كردن او آميخته باشد به دريا - ورق 11 س 18 عكس ) ؛ زير « ح » معمولا نقطه نهاده شده است . بعضى از كلمات مشكل فارسى و عربى در هامش به تركى يا فارسى معنى شده است و گاهى اين معانى در متن و روى كلمات نوشته شده است مانند : « آتش در حلفا افتد » حلفا : نام گياهى است ( ورق 107 ، س 2 عكس ) ؛ به افسون خرد و حصافت در شيشه نكند » حصافت : محكم خردى ( ص 64 ، س 19 ) ؛ و براى معانى تركى ورق 53 ، س 5 عكس . نسخه مقابله شده و نسخه بدلها در هامش و گاهى در متن به خط نستعليق و نسخ علاوه شده است . مقابلهكننده ، گاه جملهء متن كتاب را خط زده و به خط خود عبارت ديگرى بر آن افزوده است ، و گويا همين شخص روى پارهاى عبارات ، براى مشخّص شدن ، خطى رسم كرده است . اين نسخه سقطات فراوان دارد كه با علامت [ ] در متن مصحّح مشخص شده است ( براى نمونه ، ص 79 و 185 و