در خشم شدى كه « 1 » گفتمت ترك منى * بيزارم از اين « 2 » حديث ، هندوى توأم . الفصل السّادس فى كيفيّة جوهر العشق « 4 » الانسانىّ و ماهيّته « 1 / 4 » ( 85 ) اعلم يا اخى « 5 » - ارشدك اللّه طريق « 1 / 5 » العاشقين - بدان « 2 / 5 » كه اصل عشق چهار چيز است ، و از تركيب آن چهار چيز عشق انسانى « 6 » و روحانيّات مكان گيرد « 7 » . چون « 1 / 7 » طبع جان از طبع انسانى جدا شود ، و حسن جان از حسن صورت - كه عالم باد و خاك و آتش و آبست - بتأثير فطرت فعلى « 8 » مقدّس شود ، و زرّ كانى 15 در اين عالم به‌غايت پرورش به صفت اصلى معدنى شود ، در آن جوهر رقّت و لطافت به حدّى شود كه « يضىء بنفسه فى نفسه » از اركان اربع عشق ركنى « 11 » پديد آيد . ( 86 ) چون بدين صفت گشت ، استعداد قبول جمال روحانيّات « 12 » يافت 16 ؛ پس از آن « 13 » در ديدهء سرّ نور روحانيّات ملكوت - كه اصل حسن است - در او « 14 » پيوندد ، زيرا كه حجاب جان انسانى « 1 / 14 » برخاست 17 . چون « 2 / 14 » نور جان بنور معدن متّحد شد 18 ، دو ركن « 15 » از جوهر عشق حاصل آمد . بعد از اين صفات مستحسن هم رنگ « 16 » مستحسن شد 19 : ثلثان قمر عشق از خسوف بيرون آمد ،

--> ( 1 ) كه G : چو A . ( 2 ) بيزارم ازين A : بگذاشتم اين G . ( 4 ) العشق ( عشق G ) الانسانى G : عشق للانسان A . ( 1 / 4 ) و ماهيته G : و مائيته A . ( 5 ) يا اخى G : - A . ( 1 / 5 ) طريق G : لطريق A . ( 2 / 5 ) بدان A : - G . ( 6 ) و از تركيب . . . انسانى G : و آن چهار چيز عشق انسانى در تركيب A . ( 7 ) مكان گيرد A : مكان‌گير شود G . ( 1 / 7 ) چون G : چو A . ( 8 ) فعلى G : فعل A . ( 11 ) ركنى G : + از اركان A . ( 12 ) جمال روحانيات G : روحانى A . ( 13 ) آن G : آنك A . ( 14 ) او G : - A . ( 1 / 14 ) جان انسانى G : خاك انسانى A . ( 2 / 14 ) چون G : چو A . ( 15 ) دو ركن G : و ركن A . ( 16 ) همرنگ G : چو همرنگ A .