عنه ، ليصيبه ، فقيل له فى ذلك ، فقال : هو قريب العهد بربّه » اينست صحّت دعوى عاشقان « 2 » ، و وارد آمد از معدن رسالت [ a 29 ] محمّد - صلوات اللّه عليه . امّا فرق ميان نيكوئى آدمى و نيكوئى غير آدمى از الوان و اشياء درين جهان ، آنست كه حسن انسان خاصّيّت انوار تجلّى ذاتى دارد ، و دگر چيزها حسن از طراوت فعل دارد . ( 79 ) رؤيت كون قبلهء زهّاد است ، و رؤيت آدم قبلهء عشّاقست . نارسيدگان شريعت بر ما خرده گيرند ، و گويند كه آيات خلق سماوات عظيم‌تر ، چرا در آن ننگريد ؟ آرى ، در سماوات آياتست ، و آيات تنگ‌دلان عالم منهاج است ، لكن در روى آدم بروز آفتاب تجلّى ذات و صفاتست ، زيرا عشق از حسن آدم درآمد ، و نور ايمان از كالبد كون درآمد . كس عاشقى بر كون نديد ، و جز بر روى خوب يوسف تغيّرى در كون نديد . ( 80 ) عشق و حسن از معدن صفات آمد ، و در لوح افعال حرف مشكلات ذات اندر آيات در سطوات [ b 29 ] قدس ذات فناست ، و عشق بر حسن در عين اللّه عين بقاست . اينست جواب مفلسان طامات . انصاف ازين حكيم در عشق است ، كه بيان كند مرغان را كه در آينهء كون حقّ بصفات عظمت و نور عزّت ذات تجلّى كند ، صدمات آن « 16 » نظام معرفت 1 و قوام محبّت شكند « 17 » . از آن خليل بعد از رؤيت ملكوت از سيّارگان سماوات برى گشت ، زيرا كه 2 در آن اثر جمال نبود ، « رَبِّ أَرِنِي » « 18 » گفت در پيرايهء قدرت ،

--> ( 2 ) عاشقان : + فقيل له فى ذلك ، فقال هو قريب العهد بربه A ( تكرار است ) . ( 16 ) صدمات آن . . . : ازين ببعد نسخهء A با نسخهء G مقابله شده . ( 17 ) شكند G : بشكند A . ( 18 ) رب ارنى G : ارنى A ، سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 262 .