شاهى از نور كبريائى بر سر نهاد ، و كمر عبوديّت در مقام حرّيّت در ميان بسته ، به لباس صفات و انوار ذات مزيّن شده ، چهره را بخلوق جمال قدم به رشتهء صبغ « صبغة اللّه » « 3 » در جامهء جان زده . ( 58 ) اين چنين عروسى را حقّ به‌خودىخود ستوده ، ميان نيكوان ملكوت گفت « صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ . » * « 5 » قيل آدم - عليه السّلام - زيرا كه صفىّ مملكت بود ، و بديع فطرت ، و خزانهء امانت ، و كارخانهء حكمت ، و نوآمدهء مسافران شاهراه قدم از ولايت عدم - صلوات اللّه عليه - و أيضا منّى على موسى - عليه السّلام - « وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ [ b 22 ] مَحَبَّةً مِنِّي » « 8 » قال قتادة « ملاحة فى عينيك لا يراك أحد الّا يحبّك . » و قال عكرمة « حسن و ملاحة . » ( 59 ) و چون عيّار سر بازار غوغايان عشق به كوه تجلّى برآمد ، و در ديده و جان و صورت آينهء « يُضِيءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ » « 11 » داشت ، نور كبرياء « نُورٌ عَلى نُورٍ » « 12 » او را پيرايه داد . جمال فعلش با جمال ذات و صفت درو پديد آمد . لاجرم چو باز آمد ، از روى خوبش « 13 » نور تجلّى ساطع بود . هر كه را چشم از آن چشمه افتاد كه تجلّى بود ، چو او را بديدى ، به دو عاشق شدى ، و همچنان درين نخّاس خانه « 15 » شاهدان جلالى « 17 » يوسف را - عليه السّلام - زيرا كه بنور جمال پيرايهء صفت بر من يزيد « وَ شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ » « 16 » داشت .

--> ( 3 ) صبغة اللّه A : اشاره به « صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَ نَحْنُ لَهُ عابِدُونَ » سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 132 . ( 5 ) سورهء 40 ( المؤمن ) آيهء 66 . ( 8 ) سورهء 20 ( طه ) آيهء 39 . ( 11 ) سورهء 24 ( النور ) آيهء 35 . ( 12 ) سورهء 24 ( النور ) آيهء 35 . ( 13 ) خوبش : خويش A . ( 15 ) نخاس‌خانه : نحاس‌خانه A . ( 17 ) جلالى A : شايد « جلال » . ( 16 ) سورهء 12 ( يوسف ) آيهء 20 .